Ο ηθοποιός μίλησε για τα λάθη του παρελθόντος, τις προσωπικές σχέσεις και τη σημασία της αυτοκριτικής, σε συνέντευξή του στο «The 2Night Show»
Στις επιλογές που θα έκανε διαφορετικά αν είχε τη δυνατότητα να γυρίσει τον χρόνο πίσω, αλλά και στα στοιχεία του χαρακτήρα του που θα ήθελε να είχε διαχειριστεί διαφορετικά, αναφέρθηκε ο Γιώργος Χρυσοστόμου.
Ο ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «The 2Night Show», η οποία προβλήθηκε τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου, και μίλησε, μεταξύ άλλων, για την προσωπική του εξέλιξη, τις διαπροσωπικές του σχέσεις και τη σημασία που έχει η αναγνώριση των λαθών στην πορεία ενός ανθρώπου.
Αναφερόμενος σε όσα θα άλλαζε από το παρελθόν του, ο Γιώργος Χρυσοστόμου παραδέχτηκε πως θα ήθελε να είχε περιορίσει νωρίτερα την έπαρσή του, ενώ στάθηκε και σε αποφάσεις που αφορούσαν προσωπικές του σχέσεις.
«Σε κάτι διαπροσωπικές σχέσεις θα είχα πάρει κάποιες άλλες αποφάσεις, αν γύριζα τον χρόνο πίσω. Στον εαυτό μου θα άλλαζα λίγο την έπαρση. Θα μου έδινα τα χαστούκια λίγο πιο νωρίς», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, εξήγησε πως η ηλικία δεν σημαίνει απαραίτητα και συναισθηματική ωριμότητα, σημειώνοντας ότι ακόμη και στα 23 ή στα 24 του χρόνια ένας άνθρωπος μπορεί να διατηρεί στοιχεία εφηβικής συμπεριφοράς.
Όπως τόνισε, η έπαρση είναι ένα στοιχείο που θα μπορούσε να είχε αποφύγει, χωρίς ωστόσο να αποκλείει το ενδεχόμενο να αποτέλεσε μέρος της διαδικασίας προσωπικής του εξέλιξης.
«Θα τον εξελίξω τον εαυτό μου. Το μπράβο είναι σημαντικό, αλλά να μην κάτσει μετά ότι “τώρα το έχουμε”», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να παραμένει κανείς προσγειωμένος, ακόμη και όταν αναγνωρίζεται η δουλειά και η αξία του.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο ηθοποιός αναφέρθηκε επίσης σε μια δύσκολη ψυχολογική περίοδο που πέρασε το τελευταίο διάστημα, μιλώντας συνολικά για τις εμπειρίες και τις συνειδητοποιήσεις που διαμορφώνουν την προσωπική του διαδρομή.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Γιώργος Χρυσοστόμου περιέγραψε μια πρόσφατη περίοδο κατά την οποία ένιωσε έντονη ψυχολογική εξάντληση, αμφισβητώντας ακόμη και τον λόγο για τον οποίο συνεχίζει τις καθημερινές του δραστηριότητες: «Εμένα αυτές τις μέρες με έπιασε ένα “για ποιον λόγο να υπάρχω;”. Με έπιασε ένα τέτοιο. Λέω “γιατί; Γιατί να πάω; Γιατί να πάω;”. Στη δουλειά θα πάω. Δεν είναι ότι δεν θα πάω, αλλά λέω τώρα γιατί να προσπαθήσω να…”. Με έπιασε ένα τέτοιο έντονο, το οποίο σε ρίχνει και σωματικά στο κρεβάτι. Δεν θες να σηκωθείς το πρωί ή δε θες να σηκωθείς το απόγευμα. Και μετά κάπως λέω οκ, πάμε. Γιατί έτσι είναι η πιο επιστημονική απάντηση που έχω πάρει».
