Τι έδειξε αμερικανική μελέτη σε περισσότερους από 34.000 ενήλικες – Ποιες τροφές συνδέθηκαν με χαμηλότερες πιθανότητες εμφάνισης της νόσου
Η αυξημένη κατανάλωση κόκκινου κρέατος συνδέεται με υψηλότερες πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό British Journal of Nutrition. Τα ευρήματα δείχνουν ότι όσοι κατανάλωναν τις μεγαλύτερες ποσότητες είχαν κατά 49% υψηλότερες πιθανότητες να έχουν διαβήτη σε σύγκριση με εκείνους που κατανάλωναν τις μικρότερες.
Οι ερευνητές εξέτασαν τόσο το συνολικό κόκκινο κρέας όσο και τις επιμέρους κατηγορίες του, διαπιστώνοντας ότι η αυξημένη κατανάλωση συσχετιζόταν με υψηλότερες πιθανότητες διαβήτη, είτε επρόκειτο για επεξεργασμένα προϊόντα είτε για μη επεξεργασμένο κρέας.
Τι έδειξε η μελέτη για το κόκκινο κρέας
Η ανάλυση βασίστηκε σε δεδομένα από 34.737 ενήλικες στις ΗΠΑ, ηλικίας 18 ετών και άνω, οι οποίοι συμμετείχαν στην Εθνική Έρευνα Υγείας και Διατροφής (NHANES) κατά την περίοδο 2003-2016.
Περίπου το 10,5% των συμμετεχόντων είχε διαβήτη, με την κατάσταση της υγείας τους να αξιολογείται βάσει ιατρικών διαγνώσεων, φαρμακευτικής αγωγής και εργαστηριακών εξετάσεων.
Ακόμη και μετά τη συνεκτίμηση παραγόντων όπως η ηλικία, το φύλο, το σωματικό βάρος, το κάπνισμα, η σωματική δραστηριότητα, το εισόδημα και η συνολική ποιότητα της διατροφής, οι συσχετίσεις παρέμειναν σημαντικές.
Ειδικότερα, η υψηλή κατανάλωση συνδέθηκε με:
- 49% υψηλότερες πιθανότητες διαβήτη για το συνολικό κόκκινο κρέας.
- 47% υψηλότερες πιθανότητες για το επεξεργασμένο κόκκινο κρέας, όπως τα αλλαντικά και τα λουκάνικα.
- 24% υψηλότερες πιθανότητες για το μη επεξεργασμένο κόκκινο κρέας, όπως το βοδινό, το χοιρινό και το αρνί.
Παράλληλα, κάθε επιπλέον ημερήσια μερίδα συνολικού κόκκινου κρέατος συσχετίστηκε με αύξηση περίπου 16% στις πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη. Για το επεξεργασμένο και το μη επεξεργασμένο κρέας, η αντίστοιχη αύξηση υπολογίστηκε σε περίπου 10% ανά ημερήσια μερίδα.
Ποιες τροφές συνδέθηκαν με χαμηλότερες πιθανότητες διαβήτη
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα σχετικά με την αντικατάσταση του κόκκινου κρέατος από άλλες πηγές πρωτεΐνης.
Σύμφωνα με τα στατιστικά μοντέλα της μελέτης, η αντικατάσταση μίας ημερήσιας μερίδας κόκκινου κρέατος με φυτικές πηγές πρωτεΐνης, όπως ξηρούς καρπούς, σπόρους, όσπρια και προϊόντα σόγιας, συνδέθηκε με 14% χαμηλότερες πιθανότητες διαβήτη.
Μικρότερη, αλλά αξιοσημείωτη, μείωση καταγράφηκε όταν το κόκκινο κρέας αντικαταστάθηκε από άλλες τροφές:
- 11%-12% χαμηλότερες πιθανότητες με πουλερικά.
- 11%-12% χαμηλότερες πιθανότητες με γαλακτοκομικά προϊόντα.
- 11%-12% χαμηλότερες πιθανότητες με δημητριακά ολικής άλεσης.
Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι σημασία δεν έχει μόνο ο περιορισμός του κόκκινου κρέατος, αλλά και οι τροφές που επιλέγονται στη θέση του. Οι φυτικές πηγές πρωτεΐνης εμφάνισαν την ισχυρότερη ευνοϊκή συσχέτιση.
Πώς μπορεί να συνδέεται το κόκκινο κρέας με τον διαβήτη
Οι επιστήμονες εξετάζουν διάφορους πιθανούς μηχανισμούς που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και του διαβήτη.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τα κορεσμένα λιπαρά, ο αιμικός σίδηρος, καθώς και το αλάτι και τα νιτρικά άλατα που συναντώνται κυρίως στα επεξεργασμένα προϊόντα κρέατος.
Οι παράγοντες αυτοί ενδέχεται να επηρεάζουν την ευαισθησία του οργανισμού στην ινσουλίνη, το οξειδωτικό στρες και τις φλεγμονώδεις διεργασίες. Ωστόσο, οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί δεν εξετάστηκαν άμεσα στην εν λόγω έρευνα και απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την καλύτερη κατανόησή τους.
Γιατί χρειάζεται προσοχή στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων
Παρά τη σημασία των ευρημάτων, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η μελέτη καταγράφει συσχετίσεις και δεν αποδεικνύει ότι η κατανάλωση κόκκινου κρέατος προκαλεί διαβήτη.
Πρόκειται για παρατηρητική, διατομεακή έρευνα, στην οποία οι διατροφικές συνήθειες και η παρουσία της νόσου αξιολογήθηκαν σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα ποιο γεγονός προηγήθηκε.
Επιπλέον, η διατροφική αξιολόγηση βασίστηκε σε ανακλήσεις των τροφίμων που είχαν καταναλώσει οι συμμετέχοντες, μια μέθοδος που ενδέχεται να μην αποτυπώνει με ακρίβεια τις μακροχρόνιες διατροφικές τους συνήθειες. Η ανάλυση δεν διαχώρισε, επίσης, τον διαβήτη τύπου 1 από τον τύπο 2.
Συνολικά, τα αποτελέσματα ενισχύουν τα επιστημονικά δεδομένα υπέρ ενός διατροφικού προτύπου που περιορίζει το κόκκινο και ιδιαίτερα το επεξεργασμένο κρέας, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση σε φυτικές πηγές πρωτεΐνης. Ωστόσο, η αξιολόγηση του συνολικού τρόπου ζωής και των ατομικών παραγόντων κινδύνου παραμένει καθοριστική για την πρόληψη του διαβήτη.
