Subscribe to Updates
Get the latest creative news from FooBar about art, design and business.
Συντάκτης: ionistis
Πριν από μερικά χρόνια αρνήθηκα να πάρω μια προγραμματισμένη συνέντευξη από έναν αναρχικό (λέμε τώρα…) διότι δεν ήθελε να βγάλει την κουκούλα! Το αποτέλεσμα ήταν –την επόμενη μέρα- να μου σπάσουν την μηχανή… Από τότε και μέχρι σήμερα αναρωτιέμαι: Πόσο ντρέπεσαι για τις απόψεις σου και το όνομά σου ώστε να το κρύβεις τόσο πεισματικά πίσω από ένα πληκτρολόγιο και να περηφανεύεσαι ότι είσαι (ένα ακόμα) troll;
Αυτή τη φορά η αφορμή ήταν μια σιχαμένη ανάρτηση κατά της κυρίας Αγαπηδάκη την οποία ούτε γνωρίζω προσωπικά ούτε ψηφίζω. Όμως μου είναι αδύνατον να δεχθώ ότι ένας άθλιος τύπος με κουκούλα (γιατί το ψευδώνυμο στα social media είναι η κουκούλα των δωσίλογων της κατοχής) γράφει ισοπεδώνει ανθρώπους (συνήθως χωρίς στοιχεία), το «κοινό του» τον αποθεώνει και όλα αυτά χωρίς το θάρρος του ονόματός του!
Και κάπως έτσι οι γελοίοι «αποθεωτές» των ανώνυμων trolls γίνονται όχλος και αυτός ο όχλος καταστρέφει, όμως όταν το καταλαβαίνουμε είναι ήδη πολύ αργά!
Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας θα έπρεπε να είναι μια γιορτή… Όχι για τους πολιτικούς, αλλά για τους πολίτες οι οποίοι (τουλάχιστον οι παλαιότεροι) έχουν βιώσει την χούντα και την -μη- δυνατότητα του εκλέγεις και εκλέγεσθαι. Στην Ελλάδα του 2025 η εκλογή ΠτΔ εξελίχθηκε σε ένα “power game” όπου ακόμα και η δεύτερη θέση μετράει μια και -τελικά- όπως όλα έδειξαν τα μικροκομματικά οφέλη είναι σημαντικότερα από το ευρύτερο καλό, την συναίνεση και εν τέλει την έξωθεν καλή μαρτυρία που τόσο χρειαζόμαστε στην δύσκολη γεωπολιτική εποχή που ζούμε… Αλλά αυτοί είμαστε!
Πριν από λίγες εβδομάδες, μας ήρθε μια καταγγελία για την κατάσταση που επικρατεί στην αίτηση και την έκδοση των διαβατηρίων από κάποιο αστυνομικό τμήμα… Η τύχη με έφερε στο συγκεκριμένο ΑΤ για τον ίδιο ακριβώς λόγο! Και κατάλαβα την αγανάκτηση του ανθρώπου που μας έστειλε την καταγγελία!
Ένας άνθρωπος να τα προλάβει όλα, (κατάθεση και παραλαβή) τη στιγμή που διάφοροι περιφερόντουσαν ασκόπως και μάλιστα όλα αυτά Σάββατο. Δεκάδες άνθρωποι να στήνονται από το πρωί (ήμουν ένας από αυτούς) για να ακούσουν ότι η παραλαβή θα γίνει 2.30 έως 3 το μεσημέρι, χωρίς αυτό να διευκρινίζεται στο site ή έστω την στιγμή που κατατίθενται τα δικαιολογητικά…
Για όποιον από τους υπεύθυνους που ασχολούνται με το θέμα ένα έχω να πω: «δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο» για να μην ταλαιπωρούνται οι πολίτες και να μην ακούει τα εξ αμάξης, ο αστυνομικός που προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του όσο καλύτερα μπορεί!
Το 2025 θα ζήσουμε κάτι πρωτόγνωρο: Ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκλεγεί για πρώτη φορά με λιγότερες ψήφους από 180! Πολλοί είναι εκείνοι που θα πούνε «ε, και τι έγινε» ή «τι με νοιάζει, έχω σοβαρότερα προβλήματα!»
Λάθος, διότι το θέμα δεν είναι με πόσες ψήφους θα εκλεγεί ή, τι «πολιτικής απόχρωσης» είναι, αλλά πόσο πραγματικά εκφράζει την χώρα και τους εκπροσώπους της… Μπορεί να επέλεγα κάποιον άλλον αν βρισκόμουν στη θέση του πρωθυπουργού (που δεν είμαι) για πολλούς λόγους, όμως ο Κωνσταντίνος Τασούλας είναι μια εξαιρετικά αξιόλογη επιλογή και με δεδομένο ότι θα εκλεγεί -ρομαντικά σκεπτόμενος- θα επιθυμούσα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, να άφηναν κατά μέρος τα γελοία μικροκομματικά παιχνίδια και να έδειχναν τον απαιτούμενο σεβασμό στον -σε λίγες ημέρες- ανώτατο Πολιτειακό άρχοντα, ο οποίος είναι και πρέπει να είναι το «πρόσωπο» της Ελλάδας πέρα και πάνω από όποιο ταπεινό «συμφέρον»…
Τίποτα άλλο!
Δεν θα ανακαλύψω τον τροχό το 2025, ούτε θα σταθώ στο θέμα με τον θάνατο ενός νέου παιδιού στους δρόμους «φονιάδες» της Κρήτης (και όχι μόνο)… Ούτε θα πω «μπράβο» στον κύριο Χρυσοχοίδη, ή στον κύριο Μητσοτάκη για τα αντανακλαστικά τους (άλλωστε δεν περίμενα τίποτα λιγότερο μια και τους θεωρώ ικανότατους και ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένους). Έπραξαν το αυτονόητο! Τι γίνεται όμως, από εκεί και πέρα; Τι θα γίνει με τους ασυνείδητους αστυνομικούς και με τον εγκληματία οδηγό; Διότι αν πρόκειται οι «ξηλωμένοι» αστυνομικοί να συνεχίσουν να εργάζονται σε άλλη αστυνομική διεύθυνση και αν ο οδηγός πέσει στα μαλακά, τότε η ικανότητα, η ευαισθησία και τα αντανακλαστικά -που έλεγα παραπάνω- δεν έχουν καμία αξία, μια και κάποιοι θα συνεχίσουν να επιβιώνουν εις βάρος άλλων, με το «σιγά, δε θα γίνει και τίποτα…»!
Κυβέρνησε την Ελλάδα για 8 χρόνια (1996-2004) διαδεχόμενος τον Ανδρέα Παπανδρέου τόσο στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ όσο και στο «τιμόνι» της χώρας.
Η νέα χρονιά μπήκε με ευχές από όλους… Φίλους, οικογένεια, πολιτικούς και όλες είχαν μια υπέροχη «συμφωνία»: Όλοι προς όλους ευχήθηκαν υγεία, αγάπη, ειρήνη και ηρεμία… Κάποιοι τις τηρούν και κάποιοι άλλοι όχι. Μήπως θα έπρεπε όλοι να προσπαθήσουν λίγο περισσότερο;
Η χρονιά που μόλις ξεκίνησε είναι γεμάτη από ευκαιρίες και προκλήσεις και όλοι θα πρέπει να αναμετρηθούμε με ένα «αύριο» απρόβλεπτο, γοητευτικό, ενδιαφέρον αλλά και επικίνδυνο!
Φέτος όσο ποτέ χρειαζόμαστε την ηρεμία, ομόνοια, συνεργασία και «ανοιχτά μυαλά». Γιατί φέτος συναντιέται το «αύριο» με το «καλύτερο αύριο»… Και αυτό το καλύτερο κανείς δεν το κατάφερε μόνος του. Οπότε καλό θα ήταν όλοι «μαζί» να προσπαθήσουμε να βάλουμε πριν από το «αύριο» τη λέξη «καλύτερα»!
Καλή χρονιά…
Κακά τα ψέματα… Η υπερβολή και η ανάγκη των Μέσων για προβολή -δυστυχώς με όποιο κόστος- είναι «σημείο των καιρών»… Ο ανταγωνισμός λυσσαλέος και η προσφορά για έγκυρη ενημέρωση κάποιες φορές λιγοστή… Και κάπως έτσι δυστυχώς το «αίμα και σπέρμα» κυριαρχεί!
Πριν από λίγο καιρό όλα τα Μέσα «σταύρωναν» τον τηλεδικηγόρο Λύτρα (κατά τη γνώμη μου και λίγα του «έσουραν») διότι είχε χτυπήσει βάναυσα την σύζυγό του και μάνα των παιδιών του.
Αρχικά είπε ψέματα, μετά απολογήθηκε, μετά ζήτησε συγγνώμη, μετά μπήκε φυλακή, μετά βγήκε από τη φυλακή και τώρα είναι «σελέμπριτι» που περιδιαβαίνει τα κανάλια προβάλλοντας την νέα του σχέση, το νέο του σπίτι και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο…
Δεν ξέρω με τι να ντραπώ πρώτα: Με το κράτος και τη δικαιοσύνη, με τους τηλεοπτικούς σταθμούς και τους δημοσιογράφους που προβάλλουν κάτι τέτοιους τύπους οι οποίοι είναι καθ’ ομολογία κακοποιητές, ή με όλους εμάς που επιτρέπουμε όλα τα παραπάνω και μετά ανεβαίμουμε στα «κάγκελα» για να κατηγοροήσουμε (για αυτή την κατάντια) όποιον μας βολεύει, εκτός από εμάς φυσικά ;
Πριν από λίγο καιρό όλη η Ελλάδα ασχολήθηκε με ένα κλαμπ που έδινε σε ανήλικους ποτά «μπόμπες» με αποτέλεσμα κάποια να καταλήξουν στο νοσοκομείο. Άμεσα ο Δ. Αθηναίων το «σφράγισε», ενώ πολιτικοί και πολίτες χειροκρότησαν την απόφαση ρίχνοντας -δικαίως- στην «πυρά» τους ιδιοκτήτες. Πριν από δύο ημέρες το Πρωτοδικείο αποφάσισε να επιτρέψει την επαναλειτουργία του, μέχρι την δίκη, με το αιτιολογικό ότι οι ιδιοκτήτες είχαν… οικονομική ζημιά!
Το να κρίνει κάποιος τη δικαιοσύνη -θεωρητικά- είναι λάθος. (διαφωνώ βέβαια αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας). Πως μπορεί όμως ο οποιοσδήποτε να μείνει απαθής απέναντι σε μια τέτοια απόφαση για ένα έγκλημα που μπορούσε να στοιχίσει ζωές;
Μετά λοιπόν, από μια τέτοια απόφαση αυτό που θα μπορούσε να κάνει κάθε υπεύθυνος πολίτης είναι να μην πάει να «διασκεδάσει» στο συγκεκριμένο μαγαζί. Γιατί καλές οι κατηγορίες και το «ανάθεμα» στα social media αλλά καλύτερες οι πράξεις με ουσία!
Μιλώντας με μια καλή συνάδελφο άκουσα την έκφραση «ανακωχή μίας ώρας» για την συνάντηση Μητσοτάκη-Ανδρουλάκη… Διαφώνησα μια και η -με καθυστέρηση 3 χρόνια- συνάντηση των δύο ανδρών θα μπορούσε να δείξει (αν δεν το έδειξε ήδη) ότι υπάρχει δυνατότητα διαλόγου, διαφωνίας, αντιπαράθεσης με πολιτικούς όρους και με στόχο το καλό όλων.
Η μέχρι πριν από λίγους μήνες τακτική του κυρίου Ανδρουλάκη «όχι σε όλα» απέδειξε ότι μόνο κακό κάνει και η μέχρι πριν από λίγους μήνες έλλειψη αντιπάλου (για την κυβέρνηση) μόνο καλό δεν έκανε. Η δουλειά της αντιπολίτευσης είναι «διαφωνία και εναλλακτικές προτάσεις».
Η δουλειά της κυβέρνησης είναι να ακούει και να πράττει. Θεωρώ ότι έγινε ένα βήμα με την πολύ καλή στάση τόσο του πρωθυπουργού όσο και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σε έναν κόσμο λοιπόν που δεν είναι «αγγελικά πλασμένος», ευελπιστώ για τα καλύτερα…
