Αλλά… υπάρχουν και χειρότερα, με την Λισαβόνα μακράν των υπολοίπων
Όλο και πιο δύσκολη γίνεται η αναζήτηση προσιτής κατοικίας στις ευρωπαϊκές πόλεις, καθώς το κόστος στέγασης αυξάνεται με ταχύτερους ρυθμούς από τους μισθούς, πιέζοντας τα νοικοκυριά σε ολόκληρη την ήπειρο.
Σύμφωνα με νέα ανάλυση της Tradingpedia, σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις το ενοίκιο απορροφά πλέον το μεγαλύτερο μέρος του μηνιαίου εισοδήματος, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει να ισοδυναμεί σχεδόν με έναν ολόκληρο μισθό.
Η πιο ακραία περίπτωση καταγράφεται στη Λισαβόνα. Εκεί, το μέσο ενοίκιο φτάνει τα 1.331 ευρώ, όταν ο μέσος καθαρός μισθός ανέρχεται στα 1.343 ευρώ. Με άλλα λόγια, σχεδόν το 99% του εισοδήματος ενός εργαζομένου κατευθύνεται στη στέγαση.
Ακολουθούν τα Τίρανα, όπου το ενοίκιο απορροφά περίπου το 93% του μέσου μισθού, ενώ ιδιαίτερα υψηλό είναι το ποσοστό και στο Κίεβο, όπου οι κάτοικοι δαπανούν σχεδόν το 88% των αποδοχών τους για να καλύψουν το κόστος κατοικίας.
Η εικόνα στην Ελλάδα
Η κατάσταση μόνο εύκολη δεν είναι και για τα ελληνικά νοικοκυριά.
Στην Αθήνα, σύμφωνα με την έρευνα, το ενοίκιο αντιστοιχεί στο 54,1% του μέσου καθαρού μισθού, ενώ στη Θεσσαλονίκη το ποσοστό φτάνει το 53,48%.
Άλλες μελέτες μάλιστα δείχνουν ακόμη πιο πιεστική εικόνα. Σύμφωνα με στοιχεία που βασίζονται σε δεδομένα της Eurostat, ένα τυπικό διαμέρισμα δύο δωματίων στην Αττική μπορεί να απορροφά πάνω από το 70% του διαθέσιμου εισοδήματος ενός ενοικιαστή, ενώ για μεγαλύτερες κατοικίες το ποσοστό προσεγγίζει ακόμη και το 90%.
Τουρισμός και Airbnb ανεβάζουν τις τιμές
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η εκρηκτική άνοδος των βραχυχρόνιων μισθώσεων, η αυξημένη τουριστική ζήτηση και η περιορισμένη προσφορά κατοικιών έχουν συμβάλει σημαντικά στην άνοδο των ενοικίων, ιδιαίτερα στις πόλεις του ευρωπαϊκού Νότου.
Εκτός από την Αθήνα, στις ακριβότερες πόλεις για τους ενοικιαστές συγκαταλέγονται το Πόρτο, το Μιλάνο και η Μάλαγα, όπου το κόστος στέγασης απορροφά από τα τρία τέταρτα έως και το 85% των μηνιαίων αποδοχών.
Οι πόλεις που αντέχουν
Στον αντίποδα βρίσκονται πόλεις της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Σκανδιναβίας, όπου οι υψηλότεροι μισθοί λειτουργούν ως «ανάχωμα» απέναντι στην αύξηση των ενοικίων.
Σε πόλεις όπως η Νυρεμβέργη, η Δρέσδη, το Έσσεν και το Μάνχαϊμ, οι κάτοικοι δαπανούν περίπου το 20% έως 25% του εισοδήματός τους για στέγαση, ποσοστά που θεωρούνται πολύ πιο βιώσιμα σε σύγκριση με όσα καταγράφονται στη Νότια Ευρώπη.
Πίνακας: Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όπου η στέγαση κοστίζει περισσότερο – και λιγότερο – σε σχέση με τους μισθούς: Το συνολικό κόστος στέγασης (ενοίκιο, λογαριασμοί και βασικά έξοδα νοικοκυριού) ως ποσοστό του μέσου μισθού για ένα επιπλωμένο διαμέρισμα 45 τετραγωνικών μέτρων
Στα αριστερά, από πάνω προς τα κάτω: Βρυξέλλες, Κοπενγχάγη, Στοκχόλμη, Σόφια, Βέρνη
Στα δεξιά, από πάνω προς τα κάτω: Λισαβόνα, Βαρσοβία, Τίρανα, Ρώμη, Βελιγράδη
Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το στεγαστικό πρόβλημα δεν αφορά πλέον μόνο τις μεγάλες οικονομικές πρωτεύουσες της Ευρώπης, αλλά επεκτείνεται και σε μεσαίου μεγέθους πόλεις και δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, μετατρέποντας τη στέγαση σε μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας.
