«Δεν είχε καμία σχέση με το έδαφος, κι αυτό ήταν η πηγή του τεράστιου χαρίσματός του»
Με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό και εκτενές μήνυμα αποχαιρέτησε ο Φοίβος Δεληβοριάς τον Γιώργο Μαζωνάκη, μετά την είδηση του θανάτου του τραγουδιστή σε ηλικία 54 ετών.
Η είδηση της απώλειας του Γιώργου Μαζωνάκη προκάλεσε βαθιά θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο, με πολλούς συναδέλφους και φίλους του να εκφράζουν δημόσια τη συγκίνησή τους και να μοιράζονται στιγμές από την πορεία και τη ζωή του.
Μεταξύ αυτών και ο Φοίβος Δεληβοριάς, ο οποίος μέσα από μια μακροσκελή ανάρτηση αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και το καλλιτεχνικό αποτύπωμα του Μαζωνάκη, περιγράφοντάς τον ως έναν άνθρωπο και καλλιτέχνη που δεν χωρούσε σε καλούπια.
«Μου έφυγε η γη κάτω απ’ τα πόδια. Την αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει», έγραψε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας το σοκ που ένιωσε όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο του τραγουδιστή.
Στη συνέχεια, στάθηκε στην ιδιαίτερη καλλιτεχνική του ταυτότητα και στην αδυναμία του να συμβιβαστεί με την ομοιομορφία.
«Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να σκεφτώ πως όσες φορές δουλέψαμε ή βρεθήκαμε παρέα, δεν υπήρχε καθόλου γη από κάτω μας. Ο Γιώργος δεν είχε καμιά σχέση με το έδαφος κι αυτό ήταν η πηγή του τεράστιου χαρίσματός του», ανέφερε.
Όπως σημείωσε ο Φοίβος Δεληβοριάς, αυτό ακριβώς το στοιχείο ήταν που κράτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη μακριά από τη μουσική ομοιομορφία, προσθέτοντας πάντοτε κάτι προσωπικό σε ό,τι ερμήνευε.
«Το στοιχείο που τον κράτησε ως το τέλος μακριά από τη βαρεμάρα, την ηχητική ομοιομορφία, τη στιχουργική ρομποτική που έχει αντικαταστήσει το λαϊκό τραγούδι – πολύ πριν το ΑΙ», έγραψε χαρακτηριστικά.
«Του έδινε φτερά»
Ο Φοίβος Δεληβοριάς αναφέρθηκε και στις στιγμές που είχε μοιραστεί με τον Γιώργο Μαζωνάκη κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο ο τραγουδιστής προσέγγιζε τη μουσική.
«Λίγο πριν μπει στο στούντιο έλεγε μια μικρή, ολόδική του, προσευχή. Και ακόμα κι αν ένας στιχουργός δεν είχε καταφέρει να του δώσει κάτι σημαντικό, εκείνος του έδινε φτερά, το ανέβαζε κατ’ ευθείαν στο στερέωμα», ανέφερε.
Στο μήνυμά του, ο καλλιτέχνης συνέδεσε το ιδιαίτερο ταμπεραμέντο του Μαζωνάκη με τον τρόπο που επέλεξε να ζήσει και να δημιουργήσει, σημειώνοντας πως ένας άνθρωπος που κινείται διαρκώς έξω από τα όρια είναι αναπόφευκτο να βρίσκεται κοντά στο ρίσκο.
«Όποιος άνθρωπος είναι έτσι, βέβαια, είναι φυσικό να γεμίζει την πραγματικότητα με τρύπες, κάθε βήμα του να είναι δίπλα στο κενό, κάθε βόλτα του στο πάλκο να είναι ένα πιθανό γκρεμοτσάκισμα», έγραψε.
«Δεν θα ανεχόταν ούτε μια μελούρα»
Κλείνοντας, ο Φοίβος Δεληβοριάς εξέφρασε την πεποίθηση πως ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν θα ήθελε η μνήμη του να συνδεθεί με μια εξιδανικευμένη ή ηρωοποιημένη εικόνα.
«Δεν θα ανεχόταν λοιπόν ούτε μια μελούρα, ούτε ένα ψήγμα ηρωοποίησης, ούτε ένα εκ του ασφαλούς κατηγορώ για τη “σκληρή και βρώμικη ζωή της νύχτας”», σημείωσε.
Και κατέληξε με μια χαρακτηριστική αναφορά στην επιλογή του Μαζωνάκη να αφιερώσει τη ζωή του στο τραγούδι και στη νυχτερινή διασκέδαση:
«Κάθε άνθρωπος τάζει τη ζωή του κάπου. Ο Γιώργος το τάμα του το έκανε στη νύχτα. Και το έκανε με τόση αγάπη και τόση βαθειά ανάγκη, που θα μείνει για πάντα αναμμένο κεράκι στον μεγάλο, σκοτεινό ουρανό».
