Κάποιες πληγές μένουν πάντα ανοικτές: “Ηταν φίλος μου”
Η επιστροφή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου στη φυλακή μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου να ακυρώσει την αποφυλάκισή του δεν αναζωπύρωσε μόνο τη δημόσια συζήτηση γύρω από την υπόθεση της «17 Νοέμβρη». Έφερε ξανά στην επιφάνεια μνήμες, πρόσωπα και οικογενειακές τραγωδίες που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή.
Ανάμεσα σε όσους τοποθετήθηκαν δημόσια ήταν και ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Άρης Δαβαράκης, ο οποίος μέσα από μια ιδιαίτερα προσωπική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θυμήθηκε τον επιχειρηματία Κωστή Περατικό, ένα από τα θύματα της τρομοκρατικής οργάνωσης.
«Ήταν φίλος μου»
Ο Άρης Δαβαράκης περιγράφει τον Κωστή Περατικό ως έναν «καλό, αθώο και γλυκύτατο άνθρωπο», θυμίζοντας ότι η δολοφονία του άφησε πίσω μια οικογένεια που βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπη με μια ανείπωτη απώλεια.
Όπως σημειώνει, ο Περατικός ήταν πατέρας δύο μικρών παιδιών, του Μιχάλη και του Πέτρου, τα οποία ήταν μόλις τριών και πέντε ετών όταν έχασαν τον πατέρα τους.
Η αναφορά αυτή αποτελεί ίσως το πιο φορτισμένο σημείο της ανάρτησης, καθώς μεταφέρει το βάρος της τραγωδίας από τη δικαστική αίθουσα στις οικογένειες που έμειναν πίσω.
Η υπόθεση που συνέβαλε στην καταδίκη
Στην ανάρτησή του, ο Δαβαράκης αναφέρεται και στις σημειώσεις που είχαν βρεθεί στο σπίτι του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου κατά τη διάρκεια των ερευνών για τη δράση της «17 Νοέμβρη».
Τα συγκεκριμένα ευρήματα είχαν αποτελέσει μέρος του αποδεικτικού υλικού που αξιολογήθηκε από τη Δικαιοσύνη κατά τη διάρκεια της πολύκροτης δίκης της οργάνωσης.
Ο Γιωτόπουλος καταδικάστηκε τελικά σε πολλαπλές ποινές ισόβιας κάθειρξης για τη συμμετοχή του στη δράση της 17Ν και θεωρήθηκε από τις δικαστικές αρχές ηγετική μορφή της οργάνωσης.
«Ούτε μία ημέρα λιγότερη»
Η αφορμή της παρέμβασης του δημοσιογράφου ήταν η πρόσφατη δικαστική εξέλιξη που αφορά την έκτιση της ποινής του Γιωτόπουλου.
Ο Δαβαράκης υποστηρίζει ότι η παραμονή του στη φυλακή μέχρι τη συμπλήρωση των 25 ετών πραγματικής έκτισης της ποινής αποτελεί το ελάχιστο που οφείλει η Πολιτεία απέναντι στις οικογένειες των θυμάτων.
«Όχι θανατική ποινή. Όχι ισόβια μέχρι τέλους. Είκοσι πέντε χρόνια, όπως προβλέπει ο νόμος. Ούτε μία ημέρα λιγότερη», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Μια παλιά πληγή που παραμένει ανοιχτή
Περισσότερα από είκοσι χρόνια μετά την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη, οι συζητήσεις γύρω από τα μέλη της οργάνωσης εξακολουθούν να προκαλούν έντονες αντιδράσεις.
Για πολλούς, η υπόθεση δεν αφορά μόνο τους καταδικασμένους και τις ποινές τους, αλλά και τις οικογένειες όσων έχασαν τη ζωή τους σε μια από τις πιο αιματηρές περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Και η ανάρτηση του Άρη Δαβαράκη ήρθε να υπενθυμίσει ακριβώς αυτό: ότι πίσω από τους αριθμούς, τις δικαστικές αποφάσεις και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που θυμούνται τους δικούς τους και εξακολουθούν να ζουν με το αποτύπωμα εκείνων των γεγονότων.
