Μια λιγότερο γνωστή πλευρά του Γιώργου Μαζωνάκη, εκείνη της βαθιάς πίστης και της αθόρυβης προσφοράς, ανέδειξε στον επικήδειό του ο Μητροπολίτης Νικαίας Αλέξιος.
Ο δημοφιλής τραγουδιστής διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με την Εκκλησία και ιδιαίτερα με τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, στον περίβολο του οποίου έπαιζε όταν ήταν παιδί. Στον ίδιο ναό επέστρεψε για το τελευταίο αντίο, παρουσία της οικογένειας, φίλων, συναδέλφων και χιλιάδων ανθρώπων.
«Είμαστε ικανοποιημένοι με τη συμπεριφορά του, με την αγάπη του στη Νίκαια, σε αυτόν τον χώρο, όπου στον περίβολο του ναού έπαιζε μικρό παιδί, με την πολύτιμη προσφορά του σε αδελφούς που είχαν ανάγκη», ανέφερε ο Μητροπολίτης Αλέξιος.
Η αναφορά του ιεράρχη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο Μαζωνάκης απέφευγε να δημοσιοποιεί τη βοήθεια που προσέφερε. Άνθρωποι που τον γνώριζαν μιλούν για έναν καλλιτέχνη ο οποίος στήριζε συνανθρώπους του χωρίς να επιδιώκει δημόσια αναγνώριση.
Το παιδί της πίστας που πίστεψε βαθειά στον Χριστό
Ο ίδιος δεν έκρυβε την πίστη του. Σε μία από τις τελευταίες μεγάλες συνεντεύξεις του είχε δηλώσει ότι «η πίστη μου στον Χριστό είναι αυτή που με κράτησε», εξηγώντας ότι στις δύσκολες περιόδους της ζωής του στρεφόταν στην προσευχή. Είχε επισκεφθεί επανειλημμένα το Άγιον Όρος, αναζητώντας ηρεμία και πνευματική δύναμη. Σε επίσκεψή του τον Μάιο του 2026 φωτογραφήθηκε να μαγειρεύει μαζί με μοναχούς, μακριά από τη σκηνή και τη δημόσια εικόνα του.
Ο πολυτάλαντος τραγουδιστής που δεν δίσταζε να βρεθεί ανάμεσα στον κόσμο και να προσφέρει προσωπική εργασία
Η κοινωνική του προσφορά δεν περιοριζόταν σε οικονομική βοήθεια. Τον Ιούνιο του 2022 είχε βρεθεί στην πλατεία Αριστοτέλους, όπου μαγείρεψε μαζί με μέλη της Κοινωνικής Κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος» για αστέγους και άλλους ευάλωτους πολίτες. Τα έσοδα της καλοκαιρινής περιοδείας του εκείνης της χρονιάς διατέθηκαν, σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, για τη στήριξη της κοινωνικής κουζίνας.
Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους συμμετείχε σε αντίστοιχη δράση στην Πύλη Ε8 του λιμανιού του Πειραιά. Μαγείρεψε, σέρβιρε γεύματα, μοίρασε χριστουγεννιάτικα γλυκά, ενώ συγκεντρώθηκαν τρόφιμα και ρούχα για ανθρώπους που ζούσαν στον δρόμο. «Είναι εποχή για πράξεις και όχι για λόγια», είχε δηλώσει τότε.
Τη σχέση του με την κοινωνική αλληλεγγύη επιβεβαίωσε και το Humanity Greece. Μετά τον θάνατό του, η οικογένειά του ζήτησε, αντί στεφάνων, να γίνουν δωρεές προς την εθελοντική οργάνωση, η οποία στηρίζει οικογένειες και ευάλωτους πολίτες. Το Humanity Greece τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο που «επέλεγε να είναι παρών και να βοηθά κάθε φορά όπου υπήρχε ανάγκη».
Η εικόνα αυτή εξηγεί και τα λόγια του Μητροπολίτη Νικαίας: «Έδωσε την αγάπη και παίρνει αγάπη και ζωντανός και αποχωρώντας από τη ζωή». Πίσω από τη δημόσια εικόνα του αντισυμβατικού καλλιτέχνη υπήρχε ένας άνθρωπος που αναζητούσε καταφύγιο στην πίστη και μετέτρεπε, όσο μπορούσε, αυτή την πίστη σε πράξη.
