Το μαρμάρινο γλυπτό της ρωμαϊκής περιόδου εντοπίστηκε στη Σμύρνη, με τις αρχές να προχωρούν στη σύλληψη τριών ατόμων
Μια μαρμάρινη κεφαλή που απεικονίζει τον Δία και εκτιμάται ότι δημιουργήθηκε πριν από περίπου 2.000 χρόνια εντόπισαν οι τουρκικές αρχές στη Σμύρνη, στο πλαίσιο επιχείρησης κατά της αρχαιοκαπηλίας.
Το αρχαίο γλυπτό χρονολογείται, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, στη ρωμαϊκή περίοδο και βρέθηκε στην περιοχή Κονάκ, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει εξακριβωθεί η ακριβής προέλευσή του.
Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε υπό τον συντονισμό της Εισαγγελίας της Σμύρνης, με τη συμμετοχή αστυνομικών από τις αρμόδιες υπηρεσίες για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και τη συλλογή πληροφοριών.
İzmir’de Roma dönemine ait yaklaşık 2 bin yıllık Zeus heykel başı ele geçirildi, 3 şüpheli gözaltına alındı. https://t.co/lUWWXo2bRe
— izmirgibiyiz 🇹🇷 (@izmirgibiyiz) October 21, 2026
Τρεις συλλήψεις για την αρχαία κεφαλή του Δία
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης συνελήφθησαν τρία άτομα, τα στοιχεία των οποίων δεν έχουν δημοσιοποιηθεί.
Σε βάρος τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για παραβίαση της τουρκικής νομοθεσίας σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς. Σύμφωνα με το πρακτορείο Demirören, μετά την εμφάνισή τους ενώπιον δικαστηρίου αποφασίστηκε η προφυλάκισή τους.
Παραμένει άγνωστο πώς η μαρμάρινη κεφαλή βρέθηκε στην κατοχή των συλληφθέντων. Οι αρχές δεν έχουν επίσης διευκρινίσει εάν προέρχεται από κάποιον γνωστό αρχαιολογικό χώρο ή εάν αποτελεί προϊόν παράνομης ανασκαφής.
Τα στοιχεία αυτά θεωρούνται κρίσιμα και για την ακριβέστερη χρονολόγηση του ευρήματος, αλλά και για την αποσαφήνιση της ιστορικής του διαδρομής.
Η λατρεία του Δία στην αρχαία Ανατολία
Ο Δίας κατείχε κεντρική θέση στο αρχαιοελληνικό πάνθεον και η λατρεία του είχε εξαπλωθεί σε μεγάλο μέρος του αρχαίου κόσμου.
Στην Ανατολία ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη κατά την ελληνική, ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο. Μετά την ενσωμάτωση του ελληνικού κόσμου στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο Δίας ταυτίστηκε με τον Jupiter των Ρωμαίων, με τις απεικονίσεις του να συνεχίζουν σε μεγάλο βαθμό την παράδοση της κλασικής ελληνικής γλυπτικής.
Η έρευνα για το εύρημα συνεχίζεται, καθώς οι ειδικοί επιχειρούν να προσδιορίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την ηλικία, την προέλευση και την αρχαιολογική του σημασία.
