Το Ιράν επιδιώκει να ανασυγκροτήσει την αεράμυνά του μετά τα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα – Η βρετανική εφημερίδα επικαλείται Ιρανό αξιωματούχο και εμπιστευτικά έγγραφα για τη συνεργασία με τη Μόσχα
Την προμήθεια ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 ζήτησε από τον Βλαντίμιρ Πούτιν ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, μέσω προσωπικής επιστολής, σύμφωνα με δημοσίευμα της Telegraph.
Την επιστολή μετέφερε στη Μόσχα την Πέμπτη ο επικεφαλής ασφαλείας του Ιράν, Μοχσέν Ρεζαΐ. Ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα ότι η απόκτηση των συγκεκριμένων συστημάτων αποτέλεσε το βασικό αίτημα της Τεχεράνης, εκφράζοντας αισιοδοξία για θετική ανταπόκριση της ρωσικής πλευράς.
Το δημοσίευμα περιγράφει διαπραγματεύσεις και αιτήματα στρατιωτικής ενίσχυσης, χωρίς να αναφέρει ότι έχει οριστικοποιηθεί συμφωνία παράδοσης των S-400.
Η αεράμυνα στο επίκεντρο
Η Τεχεράνη επιδιώκει εδώ και χρόνια να αποκτήσει τα ρωσικά συστήματα. Η ανάγκη ενίσχυσης της αεράμυνάς της έχει γίνει εντονότερη μετά τα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα, τα οποία, σύμφωνα με την Telegraph, προκάλεσαν σημαντικές απώλειες στις υποδομές της και ανέδειξαν κενά στην προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων.
Μετά τις επαφές στο Κρεμλίνο, ο Ρεζαΐ ανέφερε ότι συζητήθηκαν περιφερειακά ζητήματα, η μεταπολεμική κατάσταση και οι μελλοντικές ρυθμίσεις ασφαλείας. Στην ατζέντα περιλαμβανόταν επίσης σχέδιο νέου αγωγού φυσικού αερίου μεταξύ Ρωσίας και Ιράν.
Γιατί η Μόσχα παραμένει επιφυλακτική
Παρά το επίμονο ιρανικό ενδιαφέρον, η Ρωσία δεν έχει προχωρήσει μέχρι σήμερα στην παράδοση των S-400, σύμφωνα με το βρετανικό δημοσίευμα.
Αναλυτές και περιφερειακοί αξιωματούχοι αποδίδουν την επιφυλακτικότητα της Μόσχας στην προσπάθεια διατήρησης ισορροπιών με το Ισραήλ και άλλες χώρες της περιοχής.
Υπάρχει, όμως, και ζήτημα διαθεσιμότητας. Οι ουκρανικές επιθέσεις με πυραύλους και drones αυξάνουν τις ανάγκες προστασίας ρωσικών διυλιστηρίων, αεροπορικών βάσεων και άλλων εγκαταστάσεων. Αυτό ενδέχεται να περιορίζει τα συστήματα που θα μπορούσε να διαθέσει η Μόσχα στην Τεχεράνη.
Τα έγγραφα για τη στρατηγική Ρωσίας–Ιράν
Η Telegraph αναφέρει ότι εξέτασε εμπιστευτικές εισηγήσεις μυστικής επιτροπής του ιρανικού κοινοβουλίου, οι οποίες συντάχθηκαν πριν από την έναρξη του πολέμου τον Φεβρουάριο.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, τα κείμενα προτείνουν βαθύτερη στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία και την Κίνα, με στόχο να αυξηθούν οι δυνατότητες αντοχής του Ιράν απέναντι στην αμερικανική πίεση.
Προτεραιότητες αποτελούν η αναβάθμιση της αεράμυνας, η ενίσχυση των πυραυλικών συστημάτων και των drones, καθώς και η μείωση της οικονομικής εξάρτησης από τις πετρελαϊκές εξαγωγές.
Οι συντάκτες εισηγούνται επίσης στενότερες σχέσεις με γειτονικά κράτη, ώστε να αποτραπεί η συγκρότηση ενιαίου αντιιρανικού μετώπου, και ενεργότερη παρουσία σε οργανισμούς όπως ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης.
Αναφορές σε εξοπλισμό για πυραύλους ελικοπτέρων
Ξεχωριστά έγγραφα της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας, τα οποία επικαλείται η Telegraph, φέρονται να συνδέουν κρατικά εργοστάσια με παραγωγή εξοπλισμού εκτόξευσης πυραύλων για το Ιράν.
Η σχετική εξαγωγική σύμβαση εμφανίζεται με την κωδική ονομασία «K-10», η οποία, κατά το δημοσίευμα, αντιστοιχεί στην Τεχεράνη. Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει συστήματα για τον πύραυλο ακριβείας LMUR, γνωστό και ως Product 305.
Χρονοδιάγραμμα του 2024 προέβλεπε αποστολή μονάδων ισχύος για 90 διπλούς εκτοξευτές σε ρωσικό εργοστάσιο, με τελικό προορισμό το Ιράν και προθεσμία έως τον Δεκέμβριο του 2025. Η αναφορά σε προγραμματισμένες παραδόσεις δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι αυτές ολοκληρώθηκαν.
Η ενέργεια ως μέσο πίεσης
Στο ιρανικό υπόμνημα αποδίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στα Στενά του Ορμούζ, στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ και στη Διώρυγα του Σουέζ, λόγω της σημασίας τους για τις διεθνείς μεταφορές και την ενεργειακή τροφοδοσία.
Κατά την ανάλυση που παρουσιάζει η Telegraph, η ιρανική ηγεσία θεωρεί ότι η δυνατότητα επηρεασμού αυτών των διαδρομών ενισχύει τη διαπραγματευτική της θέση.
Τα ίδια κείμενα αναγνωρίζουν ότι οι κυρώσεις δυσχέραναν την αγορά μαχητικών και ανταλλακτικών, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι ώθησαν την ανάπτυξη εγχώριων συστημάτων, όπως το Bavar-373 και τα drones Shahed-136 και Ababil.
