Με τη στήριξη της Γερμανίας εξετάζεται ενίσχυση ευρωπαϊκής στρατιωτικής αυτονομίας μέσα στο ΝΑΤΟ
Ένα εναλλακτικό σχέδιο για την ευρωπαϊκή άμυνα, το οποίο προβλέπει λειτουργία των υφιστάμενων δομών του ΝΑΤΟ ακόμη και σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ, φαίνεται να κερδίζει έδαφος στην Ευρώπη, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal.
Το σχέδιο, που σε ορισμένα έγγραφα και συζητήσεις αποκαλείται ανεπίσημα «Ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ», προβλέπει την ενίσχυση της ευρωπαϊκής συμμετοχής στη διοίκηση της συμμαχίας και τη σταδιακή κάλυψη κρίσιμων αμερικανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων από ευρωπαϊκές δυνάμεις.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξετάζουν τρόπους ώστε η ήπειρος να διατηρήσει την αποτροπή έναντι της Ρωσίας, την επιχειρησιακή συνέχεια και την πυρηνική αξιοπιστία, ακόμη και αν οι ΗΠΑ μειώσουν δραστικά ή αποσύρουν την παρουσία τους από την Ευρώπη.
Καθοριστική θεωρείται η αλλαγή στάσης της Γερμανίας, καθώς το Βερολίνο φαίνεται πλέον να στηρίζει πιο ενεργά την ευρωπαϊκή αμυντική αυτονομία, ανοίγοντας τον δρόμο για ευρύτερη συναίνεση μεταξύ χωρών όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Πολωνία, οι σκανδιναβικές χώρες και ο Καναδάς.
Η συζήτηση εντός του ΝΑΤΟ περιλαμβάνει την αύξηση της ευρωπαϊκής εκπροσώπησης σε θέσεις διοίκησης, καθώς και την ενίσχυση κρίσιμων στρατιωτικών δυνατοτήτων όπως η αερομεταφορά, οι πληροφορίες και ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος.
Ωστόσο, ειδικοί επισημαίνουν ότι η υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου παραμένει εξαιρετικά σύνθετη, καθώς η δομή της συμμαχίας βασίζεται ιστορικά στην αμερικανική ηγεσία και στην πυρηνική «ομπρέλα» των ΗΠΑ.
Ιδιαίτερη συζήτηση προκαλεί και το ζήτημα της πυρηνικής αποτροπής, με ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες να εξετάζουν το ενδεχόμενο ενίσχυσης του ρόλου της Γαλλίας ως πυρηνικής δύναμης της Ευρώπης.
Παράλληλα, στο τραπέζι τίθεται και η ανάγκη επαναφοράς της στρατιωτικής θητείας σε ορισμένα κράτη, καθώς και η ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όπως αναφέρει η Wall Street Journal, η συζήτηση αυτή έχει ενταθεί το τελευταίο διάστημα λόγω των διαφοροποιημένων θέσεων μεταξύ Ευρώπης και Ουάσινγκτον σε ζητήματα διεθνούς ασφάλειας, αλλά και της αυξανόμενης ανησυχίας για τη μελλοντική συνοχή της συμμαχίας.
