Ραγδαίες εξελίξεις σημειώνονται στη Νέα Αριστερά, καθώς επτά βουλευτές ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από το κόμμα, εξέλιξη που οδηγεί στη διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του σχηματισμού.
Την κοινή απόφαση γνωστοποίησαν με επιστολή τους προς τον πρόεδρο του κόμματος, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, οι Αλέξης Χαρίτσης, Έφη Αχτσιόγλου, Νάσος Ηλιόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Μερόπη Τζούφη, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και Δημήτρης Τζανακόπουλος. Η επιστολή αναμένεται να διαβιβαστεί και στον πρόεδρο της Βουλής, ώστε να ολοκληρωθούν οι σχετικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες.
Παράλληλα, την αποχώρησή τους ανακοίνωσαν ακόμη 143 στελέχη του κόμματος, μεταξύ των οποίων και 36 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, γεγονός που επιτείνει την εσωκομματική κρίση και σηματοδοτεί το τέλος μιας πολιτικής πορείας που ξεκίνησε πριν από περίπου δύο χρόνια.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απόφαση της Έφης Αχτσιόγλου να παραδώσει την κοινοβουλευτική της έδρα. Τη θέση της αναμένεται να καταλάβει ο πρώτος επιλαχών, Γιάννης Δραγασάκης.
«Ο κύκλος της Νέας Αριστεράς έφτασε στα όριά του»
Στην επιστολή τους, οι επτά πρώην βουλευτές χαρακτηρίζουν την αποχώρησή τους ως μια δύσκολη αλλά αναγκαία επιλογή, εκτιμώντας ότι το πολιτικό εγχείρημα της Νέας Αριστεράς έχει εξαντλήσει τα περιθώριά του.
Όπως αναφέρουν, το κόμμα κατάφερε να διαμορφώσει έναν τεκμηριωμένο πολιτικό λόγο και να αναπτύξει παρεμβάσεις σε σημαντικά κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Ωστόσο, υποστηρίζουν ότι η πολιτική δράση δεν αρκεί χωρίς ευρύτερη κοινωνική απήχηση και δυνατότητα συγκρότησης πλειοψηφικών ρευμάτων που μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τις εξελίξεις.
Οι αποχωρήσαντες επισημαίνουν ακόμη την ανάγκη δημιουργίας ενός ευρύτερου προοδευτικού μετώπου απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και την ενίσχυση της ακροδεξιάς, εκφράζοντας τη διαφωνία τους με τη στρατηγική που ακολουθεί σήμερα η ηγετική πλειοψηφία του κόμματος.
Νέα πολιτική πορεία
Κλείνοντας, οι επτά βουλευτές τονίζουν ότι θα συνεχίσουν την πολιτική τους δράση με στόχο την προώθηση της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ειρήνης και της υπεράσπισης των κοινωνικών στρωμάτων που πλήττονται περισσότερο από τις σύγχρονες ανισότητες.
Η εξέλιξη αυτή ανοίγει νέο κύκλο διεργασιών στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης, καθώς οι πολιτικές ισορροπίες αναδιαμορφώνονται ενόψει των επόμενων εξελίξεων.
Αναλυτικά η επιστολή:
«Αποχωρούμε από τη Νέα Αριστερά, γιατί πιστεύουμε ότι ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του. Είναι μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση.
Δημιουργήσαμε τη Νέα Αριστερά για να κρατήσουμε ζωντανή μια άλλη δυνατότητα για την Αριστερά, την κοινωνία και τη χώρα. Για να αντιπαρατεθούμε στον εκφυλισμό, στην απαξίωση της πολιτικής, στη λογική του μέσου όρου. Δώσαμε αυτή τη μάχη με επιμονή και πολιτική εντιμότητα.
Η Νέα Αριστερά δεν ήταν ένα κόμμα σιωπής ή ίσων αποστάσεων. Ήταν η πολιτική δύναμη που, μέσα σε ένα όλο και πιο συντηρητικό και αυταρχικό πολιτικό περιβάλλον, είχε αιχμηρό και τεκμηριωμένο κοινοβουλευτικό λόγο και ζωντανή κινηματική δράση. Δεν κάναμε πίσω σε ζητήματα αρχών. Επεξεργαστήκαμε και υποστηρίξαμε ριζοσπαστικές θέσεις και προτάσεις για κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά την κοινωνία και τη δημοκρατία στη χώρα μας.
Ξέρουμε, όμως, ότι δεν αρκεί μόνο να έχεις σωστές θέσεις ή να δίνεις τίμιες μάχες. Το κρίσιμο είναι αν αυτές αποκτούν κοινωνική γείωση, δυναμική και κοινωνικό αντίκτυπο. Αν μπορούν να οργανώσουν πλειοψηφικά ρεύματα και να συμβάλλουν, στο σήμερα, στην αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κόσμος της εργασίας και η κοινωνική πλειοψηφία.
Ως Νέα Αριστερά θέσαμε στο δημόσιο πεδίο την ανάγκη του Λαϊκού Μετώπου, της συσπείρωσης απέναντι στη Δεξιά και την ακροδεξιά. Την ανάγκη της προγραμματικής σύγκρουσης με το καθεστώς Μητσοτάκη. Επιμείναμε σε πραγματικές συγκρούσεις.
Σήμερα, βλέπουμε καθαρά ότι η στρατηγική που επιλέγει η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη. Σεβόμαστε τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί. Διαφωνούμε, όμως, στο κρίσιμο στρατηγικό ζήτημα. Σήμερα, οι διαφορετικές μας εκτιμήσεις μας οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές. Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης, τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία δυναμώνει η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, της ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών. Αν η Αριστερά δεν μπορεί να υπηρετήσει σήμερα αυτό το μέτωπο δεν μπορεί να υπηρετήσει και τον απαραίτητο αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.
Το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη.
Ακούμε αυτή την απαίτηση. Δεν πιστεύουμε ότι απαιτείται πλήρης ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία. Αυτό που έχει σημασία είναι η διαμόρφωση όρων μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής συσπείρωσης, με απώτερο στόχο να μετατραπούν οι αριστερές ιδέες σε εφαρμοσμένες ριζοσπαστικές πολιτικές.
Η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά σήμερα μπορεί και πρέπει να φανεί χρήσιμη στον αγώνα του λαού για δημοκρατία και δικαιοσύνη, στον αγώνα των λαϊκών τάξεων για ζωή και όχι επιβίωση, στον αγώνα για ειρήνη και ενάντια σε σύγχρονες μορφές βαρβαρότητας, όπως η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ.
Εκεί βρίσκεται σήμερα η πραγματική μάχη και για αυτόν τον σκοπό θα εργαστούμε».

