Οι επιθέσεις των Χούθι φέρνουν στο προσκήνιο το αμυντικό σύμφωνο Ριάντ, Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ – Το Πακιστάν προειδοποίησε το Ιράν, αλλά δεν έχει αποφασιστεί στρατιωτική απάντηση
Την πρώτη μεγάλη δοκιμασία της περνά η νεοσύστατη «Συμμαχία της Μέκκας», καθώς οι επιθέσεις των Χούθι εναντίον πόλεων και ενεργειακών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας μεταφέρουν πλέον την περιφερειακή σύγκρουση στην Αραβική Χερσόνησο.
Το κοινό αμυντικό σύμφωνο υπογράφηκε στις 7 Αυγούστου 2026 από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Πακιστάν. Βασίζεται στην αρχή της συλλογικής άμυνας, σύμφωνα με την οποία μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη μπορεί να θεωρηθεί επίθεση εναντίον όλων.
Η συμφωνία είχε σχεδιαστεί ως μηχανισμός αποτροπής. Οι πυραυλικές επιθέσεις και τα πλήγματα με drones των υποστηριζόμενων από το Ιράν Χούθι καλούν τώρα τα τρία κράτη να αποδείξουν εάν το σύμφωνο διαθέτει πραγματική επιχειρησιακή ισχύ ή παραμένει κυρίως πολιτική διακήρυξη.
Η προειδοποίηση του Πακιστάν
Σύμφωνα με το Reuters, το Πακιστάν προειδοποίησε την Τεχεράνη να ασκήσει την επιρροή της ώστε να σταματήσουν οι επιθέσεις των Χούθι κατά της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Πακιστανός υπουργός Άμυνας Χαουάτζα Ασίφ δήλωσε ότι μια απρόκλητη επίθεση ή η επέκταση των συγκρούσεων σε σαουδαραβικό έδαφος θα μπορούσε να ενεργοποιήσει τη συμφωνία.
«Επίθεση εναντίον μιας χώρας θα θεωρηθεί επίθεση εναντίον και των τριών», ανέφερε, επαναλαμβάνοντας τον κεντρικό όρο του νέου αμυντικού σχήματος.
Το Ισλαμαμπάντ διευκρίνισε, ωστόσο, ότι δεν έχει συζητηθεί μέχρι στιγμής συγκεκριμένη κοινή στρατιωτική απάντηση. Η πρώτη αντίδραση της συμμαχίας παραμένει επομένως διπλωματική, με την προειδοποίηση προς το Ιράν να λειτουργεί ως μήνυμα αποτροπής.
Το δύσκολο δίλημμα για Τουρκία και Πακιστάν
Οι επιθέσεις δημιουργούν ένα σύνθετο δίλημμα για την Τουρκία και το Πακιστάν. Ενδεχόμενη στρατιωτική συνδρομή προς το Ριάντ θα μπορούσε να οδηγήσει τις δύο χώρες σε άμεση σύγκρουση με τους Χούθι και να προκαλέσει επικίνδυνη αντιπαράθεση με την Τεχεράνη.
Από την άλλη πλευρά, η απουσία ουσιαστικής αντίδρασης θα έθετε υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία της συμφωνίας μόλις λίγες εβδομάδες μετά την υπογραφή της.
Η Σαουδική Αραβία προσφέρει στη συμμαχία οικονομική ισχύ και περιφερειακή επιρροή, η Τουρκία σύγχρονα οπλικά συστήματα και ισχυρή αμυντική βιομηχανία, ενώ το Πακιστάν διαθέτει πολυάριθμες ένοπλες δυνάμεις. Το σύμφωνο έχει, πάντως, χαρακτηριστεί αυστηρά αμυντικό και συμβατικό.
Οι επιθέσεις αγγίζουν την καρδιά των εξαγωγών πετρελαίου
Η νέα κρίση δεν αφορά μόνο τη στρατιωτική ασφάλεια του βασιλείου. Η επίθεση στον αγωγό Ανατολής–Δύσης έχει προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στη μεταφορά αργού προς το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα.
Ο αγωγός αποτελεί τη βασική εναλλακτική διαδρομή της Σαουδικής Αραβίας για την παράκαμψη των Στενών του Ορμούζ. Το κλείσιμό του έχει ήδη οδηγήσει σε αναστολή φορτώσεων και καθυστερήσεις παραδόσεων προς ευρωπαϊκά διυλιστήρια.
Την ίδια στιγμή, η προέλαση των Χούθι στις δυτικές ακτές της Υεμένης και η κατάληψη της νήσου Μαϊούν ενισχύουν την παρουσία τους στο στρατηγικό στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ, δημιουργώντας έναν δεύτερο κίνδυνο για τις παγκόσμιες θαλάσσιες ροές.
Η μάχη για τη Σαουδική Αραβία είναι, συνεπώς, το πρώτο πραγματικό τεστ της «Συμμαχίας της Μέκκας». Η απόφασή της να απαντήσει διπλωματικά ή στρατιωτικά θα δείξει εάν το νέο σύμφωνο μπορεί πράγματι να μεταβάλει τις ισορροπίες ασφαλείας στη Μέση Ανατολή.
