Δύο χρόνια σχεδόν συμπληρώνονται από την τελευταία εθνική τραγωδία, αυτή των Τεμπών, με 57 συνανθρώπους μας να βρίσκουν τραγικό τέλος, ενώ τουλάχιστον 85 τραυματίστηκαν. Από την 28η μέρα του Φεβρουαρίου 2023 έως και σήμερα έχουν γραφεί εκατοντάδες χιλιάδες άρθρα για εκείνο το συμβάν, έχουν πραγματοποιηθεί συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για τυχόν κωλυσιεργία και καθυστέρηση των διαδικασιών στη δικαιοσύνη και τελευταία έχουμε επιδοθεί στο αγαπημένο μας «εθνικό σπορ», αυτό του διχασμού.
Ειδικότερα, για πολλοστή φορά και σε μια εθνική τραγωδία παρατηρείται ότι υπάρχει διαχωρισμός συμβάντων του τύπου «δικές μας» και «δικές σας», συμψηφισμός με προηγούμενα δυσάρεστα γεγονότα. Μέσα σε όλα αυτά, την εμφάνισή τους έκαναν και οι γνωστοί άγνωστοι καιροσκόποι, «κοράκια» και «λύκοι» της πολιτικής που για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους και αγνοώντας την ανεξάρτητη δικαιοσύνη καπηλεύονται και χρησιμοποιούν ως εργαλείο χειραγώγησης και υφαρπαγής ψήφων πορείες όπως αυτές του Σαββατοκύριακου που διεξήχθησαν σε πάνω από εκατό πόλεις της χώρας καθώς και του εξωτερικού.
Ευθύνη φέρει και το κυβερνών κόμμα το οποίο, αν και κατάφερε να ενώσει δυνάμεις και να νικήσει σαρωτικά τον ΣΥΡΙΖΑ και τον λαϊκισμό του, δείχνει αδύναμο και με πολύ κακά ανακλαστικά να προστατεύσει τη μνήμη των άτυχων ανθρώπων που έχασαν τις ζωές του στο σιδηροδρομικό δυστύχημα, τις οικογένειές τους και εν γένει τη χώρα από μια τυχόν νέα περίοδο εσωστρέφειας και φαγωμάρας, όμοια με εκείνη των εποχών της πάνω και κάτω πλατείας.
Τα Τέμπη, όπως φαίνεται, ήρθαν για να μείνουν. Κι οφείλουν να μείνουν στην επικαιρότητα, έως ότου χυθεί άπλετο φως για το πώς καταλήξαμε σε αυτή την εθνική τραγωδία, αλλά κυρίως ποιες οι παθογένειες που συγκλονίζουν συχνά τη χώρα και τη βυθίζουν στο πένθος.
Είστε έτοιμοι για μερικές αλήθειες;
Για όσα συνέβησαν στα Τέμπη φέρουμε ευθύνη όλοι μας.
Είναι κάτι αντίστοιχο του «μαζί τα φάγαμε» που είχε ξεστομίσει κάποτε ο Θεόδωρος Πάγκαλος, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο το πελατειακό κράτος, την αναξιοκρατία, το ρουσφέτι που γεννήθηκε, μεγάλωσε και γέννησε τις νέες γενιές Ελλήνων.
Είναι η νοοτροπία, η παιδεία μας και τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε από πολύ μικρή ηλικία. Εκπαιδευόμαστε και μαθαίνουμε πώς θα είμαστε πρώτοι, πώς θα συγκεντρώνουμε μόρια, πώς θα βολευτούμε, πώς θα είμαστε με τους νικητές, πώς θα περάσουμε καλά. Δεν μαθαίνουμε απλά πράγματα, χρήσιμα για την επιβίωση και διαβίωσή μας ως είδους, δεν μαθαίνουμε να είμαστε άνθρωποι, ενεργοί πολίτες και κυρίως δεν γινόμαστε υγιείς, έλλογοι σκεπτόμενοι πολίτες.
Όσο επικρατεί η αντίληψη του «έλα μωρέ κι αύριο μέρα είναι», «μην αγχώνεσαι, ξέρω τον τάδε που θα σε συστήσει σε εκείνον ή θα σε ξελασπώσει από αυτό», «ανάγκη από δουλειά είχε, να μην τον βάλουμε;» ή «πάμε κι όπου βγει» ή, τέλος πάντων, συνηθίζουμε και σωπαίνουμε στις ανορθογραφίες, τόσο συνένοχοι θα είμαστε και κάθε τόσο θα έχουμε Μάνδρα, Μάτι, Τέμπη!
Επομένως, η μεγαλύτερη νίκη της κυβέρνησης και η παρακαταθήκη που θα αφήσει στους πολίτες αυτής της χώρας θα είναι η οικοδόμηση μιας νέας νοοτροπίας μακριά από αυτή του νεοέλληνα. Εξάλλου, την αλλαγή τη φέρνουμε εμείς!
του Στρατή Κοκκινέλλη
Φιλόλογος και δημοσιογράφος
