Το 2024 γιόρτασε τα 80 του, ενώ πέρασε και ζωή… χαρισάμενη κάνοντας τις ιδιαίτερες επιλογές του μόλις άφησε την Καγκελαρία
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν άνοιξε νέο κύκλο συζητήσεων γύρω από το μέλλον του πολέμου στην Ουκρανία, προκαλώντας ιδιαίτερη αίσθηση με το πρόσωπο που φέρεται να θεωρεί κατάλληλο για πιθανή διαμεσολάβηση: τον πρώην καγκελάριο της Γερμανίας, Γκέρχα (όπως είναι το… χαϊδευτικό του).
Και έπειτα… ήρθε ο 5ος γάμος
Σύμφωνα με διεθνείς αναφορές, ο Ρώσος πρόεδρος εκτιμά ότι ο Σρέντερ είναι από τις ελάχιστες δυτικές πολιτικές προσωπικότητες που εξακολουθούν να διατηρούν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα και μπορούν να συνομιλήσουν απευθείας μαζί του σε κλίμα εμπιστοσύνης.
Ο καγκελάριος που έφερε τη Γερμανία πιο κοντά στη Ρωσία
Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ υπήρξε καγκελάριος της Γερμανίας από το 1998 έως το 2005 και θεωρείται μία από τις πιο ισχυρές φυσιογνωμίες της μεταπολεμικής γερμανικής πολιτικής.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του προώθησε στενή συνεργασία με τη Ρωσία, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα. Ήταν από τους βασικούς υποστηρικτές της στρατηγικής ενεργειακής σύνδεσης Ευρώπης–Ρωσίας, σε μια εποχή που το φυσικό αέριο της Gazprom θεωρούνταν κλειδί για την ευρωπαϊκή οικονομία.
Η προσωπική σχέση του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν έγινε γρήγορα γνωστή. Οι δυο τους εμφανίζονταν συχνά μαζί, αντάλλασσαν δημόσιους επαίνους και διατηρούσαν επαφή ακόμη και μετά την αποχώρηση του Σρέντερ από την ενεργό πολιτική.
Οι σχέσεις με Gazprom και Rosneft
Η μεγάλη πολιτική και κοινωνική θύελλα ξέσπασε όταν, λίγο μετά την αποχώρησή του από την καγκελαρία, ο Σρέντερ ανέλαβε υψηλόβαθμο ρόλο στην κοινοπραξία του αγωγού Nord Stream, που συνδεόταν άμεσα με τη ρωσική Gazprom.
Για πολλούς στη Γερμανία, η κίνηση αυτή θεωρήθηκε πρωτοφανής και δημιούργησε σοβαρά ερωτήματα περί σύγκρουσης συμφερόντων. Η εικόνα ενός πρώην καγκελάριου να εργάζεται για ρωσικούς ενεργειακούς κολοσσούς προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις.
Τα επόμενα χρόνια, ο Σρέντερ διατήρησε στενές σχέσεις με ρωσικές κρατικές επιχειρήσεις, συμμετέχοντας και στη διοίκηση της Rosneft, ενώ παρέμεινε υπέρμαχος της συνεργασίας με τη Μόσχα ακόμη και όταν οι σχέσεις Ρωσίας–Δύσης επιδεινώνονταν.
Η εισβολή στην Ουκρανία και η πολιτική απομόνωση
Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, η πίεση προς τον Σρέντερ κορυφώθηκε. Πολιτικοί αντίπαλοι αλλά και στελέχη του ίδιου του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος τον κατηγόρησαν ότι δεν αποστασιοποιήθηκε επαρκώς από τον Πούτιν.
Ο πρώην καγκελάριος βρέθηκε στο στόχαστρο της κοινής γνώμης, έχασε κρατικά προνόμια και απομονώθηκε πολιτικά. Πολλοί στη Γερμανία θεώρησαν ότι η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας από τη Ρωσία ήταν σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της πολιτικής που είχε ακολουθηθεί την περίοδο Σρέντερ.
Παρά την κριτική, ο ίδιος δεν έκοψε ποτέ ολοκληρωτικά τις γέφυρες με το Κρεμλίνο. Αν και χαρακτήρισε τον πόλεμο «λάθος», απέφυγε να επιτεθεί προσωπικά στον Πούτιν με τον τρόπο που έκαναν άλλοι δυτικοί ηγέτες.
Γιατί ο Πούτιν τον εμπιστεύεται
Αναλυτές εκτιμούν ότι ο Πούτιν βλέπει στον Σρέντερ έναν πολιτικό που κατανοεί τη ρωσική οπτική και μπορεί να λειτουργήσει ως δίαυλος επικοινωνίας με την Ευρώπη, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που οι σχέσεις Μόσχας–Δύσης βρίσκονται στο χειρότερο σημείο των τελευταίων δεκαετιών.
Η εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο ανδρών θεωρείται βαθιά και προσωπική. Ο Πούτιν είχε μάλιστα παλαιότερα χαρακτηρίσει δημόσια τον Σρέντερ «άψογο φίλο», ενώ οι δυο τους διατηρούσαν επαφές ακόμη και σε περιόδους έντονης διεθνούς έντασης.
Δύσκολα αποδεκτός από την Ουκρανία και την Ευρώπη
Παρά τα παραπάνω, το ενδεχόμενο να αποκτήσει ο Σρέντερ ρόλο σε διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο αντιμετωπίζεται με μεγάλη καχυποψία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στο Κίεβο.
Η ουκρανική πλευρά θεωρεί εδώ και χρόνια ότι ο πρώην καγκελάριος υπήρξε υπερβολικά φιλικός προς τη Μόσχα, ενώ αρκετοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αμφισβητούν κατά πόσο θα μπορούσε να θεωρηθεί ουδέτερος συνομιλητής.
Την ίδια ώρα, το Κρεμλίνο συνεχίζει να δηλώνει ότι παραμένει ανοικτό σε συνομιλίες για τον τερματισμό του πολέμου, αφήνοντας να εννοηθεί πως το επόμενο διάστημα ίσως υπάρξουν νέες διπλωματικές πρωτοβουλίες.
