Ο Ζήσης Μούκας, ιδρυτικό μέλος του πολιτικού φορέα, εξηγεί τους λόγους της αποχώρησής του και ξεκαθαρίζει ότι η απόφασή του «δεν έχει να κάνει με κάποια καρέκλα»
Μία ακόμη αποχώρηση καταγράφεται από το Κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, αυτή τη φορά με δημόσιες αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας και τη συμπεριφορά της ηγεσίας.
Ο Ζήσης Μούκας, νομικός και ανώτατος αξιωματικός εν αποστρατεία, γνωστοποίησε την Κυριακή 19 Οκτωβρίου την απόφασή του να αποχωρήσει. Ο ίδιος αναφέρει ότι υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του πολιτικού φορέα και είχε υπογράψει τη Διακήρυξή του.
Στην ανάρτησή του περιγράφει μια περίοδο ενεργού συμμετοχής στην οργάνωση του Κινήματος, υποστηρίζοντας ότι προσέφερε προσωπική εργασία, χρόνο και οικονομικούς πόρους, χωρίς να επιδιώκει κάποιο αντάλλαγμα.
«Δεν είναι η θέση που με απογοητεύει, είναι η συμπεριφορά»
Ο Ζήσης Μούκας επιχειρεί να ξεκαθαρίσει ότι η απόφασή του δεν συνδέεται, σύμφωνα με τον ίδιο, με κάποια θέση ή προσωπική πολιτική φιλοδοξία.
Όπως υποστηρίζει, η ρήξη προέκυψε από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε από την ηγεσία. Στην ανάρτησή του κάνει λόγο για αναπάντητες επικοινωνίες και για συμπεριφορά που ο ίδιος χαρακτηρίζει απαξιωτική.
Παράλληλα, αναφέρει ότι συμμετείχε ενεργά στην οργάνωση εκδηλώσεων, στη δημιουργία και υποστήριξη τοπικών πυρήνων, στην προσέλκυση μελών, δωρητών και χορηγών, καθώς και στη διαμόρφωση και λειτουργία των γραφείων του Κινήματος.
Αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας του Κινήματος
Το πιο σαφές πολιτικό μήνυμα της αποχώρησής του αφορά την εσωτερική λειτουργία του φορέα.
Ο Μούκας υποστηρίζει ότι οι αρχές που τον οδήγησαν να συμμετάσχει στο εγχείρημα δεν αντανακλώνται, κατά την άποψή του, στον τρόπο με τον οποίο το Κίνημα λειτουργεί και αντιμετωπίζει τα στελέχη και τα μέλη του.
«Οι αρχές και οι αξίες στις οποίες πίστεψα και για τις οποίες επέλεξα να προσφέρω δεν αντανακλώνται τελικά στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το Κίνημα και αντιμετωπίζει τους ανθρώπους του», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος επικαλείται ως βασικές αρχές την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό, τη δημοκρατία και την αξιοκρατία, σημειώνοντας ότι για εκείνον αποτελούν προϋποθέσεις για έναν πολιτικό φορέα που διεκδικεί ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας.
Το ερώτημα που θέτει για την επόμενη ημέρα
Στην παρέμβασή του ο Ζήσης Μούκας προχωρά και ένα βήμα παραπέρα, συνδέοντας την προσωπική του εμπειρία με τον τρόπο με τον οποίο θεωρεί ότι πρέπει να λειτουργεί ένας πολιτικός οργανισμός.
Όπως αναφέρει, η αντιμετώπιση που υποστηρίζει ότι είχε τον οδηγεί να αναρωτηθεί πώς θα αντιμετωπίζονταν στο μέλλον τα απλά μέλη και οι πολίτες σε περίπτωση που η ηγεσία του Κινήματος βρισκόταν σε θέση εξουσίας. Πρόκειται για προσωπική κρίση του αποχωρούντος στελέχους και όχι για διαπιστωμένο γεγονός σχετικά με τη λειτουργία του Κινήματος.
Κλείνοντας την ανάρτησή του, ευχαριστεί όσους συνεργάστηκαν μαζί του και αναφέρεται στις ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργήθηκαν κατά την παρουσία του στον πολιτικό φορέα.
Η αποχώρηση του ιδρυτικού στελέχους προσθέτει ένα ακόμη επεισόδιο στην εσωτερική κινητικότητα της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», αυτή τη φορά συνοδευόμενο από ανοιχτή κριτική για τον τρόπο άσκησης της ηγεσίας.
Ολόκληρη η ανάρτηση
«Φίλες και φίλοι,
θέλω να σας ενημερώσω προσωπικά για την απόφασή μου να αποχωρήσω από το Κίνημα «ΕΛΠΙΔΑ για την δημοκρατία .. Μαρία Καρυστιανου.»
Δεν ήταν μια εύκολη απόφαση. Είμαι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του, έχοντας υπογράψει τη Διακήρυξή του, και από ίδρυσής του παρέμεινα σταθερά παρών, προσφέροντας αδιαμφισβήτητα χρόνο, κόπο, προσωπική δουλειά και, πολλές φορές, προσωπικούς πόρους, με μοναδικό γνώμονα την ενίσχυση του Κινήματος.
Όσοι με γνωρίσατε είδατε ότι δεν περιορίστηκα σε έναν τίτλο ή σε μια τυπική ιδιότητα. Βοήθησα όπου και όσο μπορούσα: στην οργάνωση, στις εκδηλώσεις, στη δημιουργία και στήριξη πυρήνων, στην προσέλκυση ανθρώπων, δωρητών και χορηγών, στη διαμόρφωση και λειτουργία των γραφείων και σε πολλές ακόμη ανάγκες που προέκυψαν. Ήμουν παρών ακόμη και όταν αυτό απαιτούσε να βάλω στην άκρη προσωπικές μου υποχρεώσεις. Και όλα αυτά, όπως προσπάθησα να κάνω πάντοτε, διακριτικά και χωρίς να ζητώ ανταλλάγματα.
Ήταν ιδιαίτερη τιμή που σας γνώρισα προσωπικά, σας μίλησα για το Κίνημα και προσπάθησα ειλικρινά να σας μεταφέρω την πίστη μου ότι μπορεί να αποτελέσει κάτι διαφορετικό για την πατρίδα μας.
Γι’ αυτό και η απόφασή μου δεν έχει να κάνει με κάποια «καρέκλα», όπως πιθανόν κάποιοι θα επιχειρήσουν να την παρουσιάσουν. Αν αυτό ήταν το ζητούμενο, θα είχα επιλέξει έναν πολύ διαφορετικό δρόμο.
Το ζήτημα για μένα είναι βαθύτερο: όταν ένας άνθρωπος προσφέρει επί μήνες ουσιαστικά και αποδεδειγμένα και, όταν έρθει η στιγμή να του δοθεί μια απλή απάντηση σε ένα εύλογο αίτημά του, αντιμετωπίζεται με σιωπή, με τηλεφωνήματα που δεν απαντώνται και μηνύματα που μένουν χωρίς απάντηση, τότε δεν είναι η θέση που τον απογοητεύει. Είναι η συμπεριφορά.
Και όταν μάλιστα η δημόσια αντιμετώπιση μιας παραδρομής καταλήγει να δημιουργεί την εντύπωση ότι η μέχρι τότε παρουσία και προσφορά του ήταν περίπου ένα λάθος που έπρεπε να «διορθωθεί», τότε αισθάνομαι ότι προσβάλλεται όχι η φιλοδοξία μου, αλλά η αξιοπρέπειά μου.
Πρόκειται για μια συμπεριφορά απαξιωτική και με στοιχεία έπαρσης απέναντι σε ένα μέλος – εθελοντή, ιδιαίτερα μάλιστα σε αυτή την προεκλογική περίοδο, όπου το Κίνημα θα έπρεπε να οργανώνεται και η συστράτευση, η ενότητα και ο σεβασμός στους ανθρώπους που το στηρίζουν θα έπρεπε να αποτελούν αυτονόητες αρχές. Η στάση αυτή με κάνει να αναρωτιέμαι σοβαρά πώς θα αντιμετωπίζονται αύριο το απλό μέλος του Κινήματος και κάθε Έλληνας συμπολίτης μου, όταν η ηγεσία του βρεθεί σε θέσεις εξουσίας.
Η απόφασή μου να αποχωρήσω οφείλεται ακριβώς στη διαπίστωση ότι οι αρχές και οι αξίες στις οποίες πίστεψα και για τις οποίες επέλεξα να προσφέρω δεν αντανακλώνται τελικά στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το Κίνημα και αντιμετωπίζει τους ανθρώπους του. Η προσφορά, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός, η δημοκρατία και η αξιοκρατία δεν είναι για μένα απλές διακηρύξεις ούτε διαπραγματεύσιμες αρχές. Είναι προϋποθέσεις για κάθε πολιτικό χώρο που φιλοδοξεί να αλλάξει τα πράγματα στην πατρίδα μας. Και όταν δεν εφαρμόζονται στην πράξη, δεν μπορώ να συνεχίσω να παραμένω μέρος αυτού του Κινήματος.
Φεύγω και σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, τη συνεργασία και κυρίως για τις ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργήθηκαν. Σας εύχομαι ειλικρινά καλή συνέχεια και δύναμη σε όλους σας.
Με εκτίμηση,
Ζήσης Μούκας
Νομικός – Ανώτ. Αξιωματικός ε.α.
