Κυβερνητικός παράγων στο «Π»: «Η τοξικότητα και η μισαλλοδοξία που καλλιεργούνται
σε βάθος χρόνου θα αποβούν εις βάρος των δύο αντιπολιτευόμενων συστημικών κομμάτων»
Βρίσκεται πράγματι η κυβέρνηση «στο χειρότερο σημείο της τελευταίας εξαετίας», κατά πως ομολογούν στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους κορυφαία κυβερνητικά στελέχη; Αναμφίβολα ναι είναι η απάντηση, αφού και η ανησυχία στην κορυφή της κυβερνώσας το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν κρύβεται και έχει πολλές διαστάσεις, με κυριότερη ότι η πολιτική ζωή του τόπου, σε μια δύσκολη διεθνή συγκυρία, οδηγείται συστηματικά και μεθοδικά προς τη δημοκρατική αποδόμηση.
Στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν, και ας μην το παραδέχονται επισήμως, ότι στη χθεσινή διαδήλωση διαμορφώθηκε μια εικόνα μαζικής αντικυβερνητικής αντίδρασης. Η αίσθηση που μεταδίδεται από μια μερίδα κυβερνητικών στελεχών είναι ότι οι πιέσεις για την «υπόθεση των Τεμπών» θα διαρκέσουν και ότι υπό αυτήν τη συνθήκη θα περιοριστεί δραματικά η διάθεση και, κυρίως, η δυνατότητα της κυβέρνησης να «τρέξει» μεταρρυθμίσεις. Συνεπώς, μάλλον μια χαμηλή και (στον βαθμό του δυνατού) ασφαλής πτήση θα πρέπει να αναμένεται, προς το παρόν, παρά κάποια θεαματική «φυγή προς τα εμπρός». Στο Μέγαρο Μαξίμου όμως καλλιεργείται και μια άλλη εκδοχή, όπως τη μετέφερε στο «Π» κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος.
«Τέτοιες ώρες ίσως φανεί παράξενο, αλλά έχουμε την εντύπωση ότι αυτή η τοξικότητα, που καλλιεργείται, η μισαλλοδοξία, η οργιώδης καταγγελία, η… αγωνία της αντιπολίτευσης να πέσει η κυβέρνηση, τελικά σε βάθος χρόνου, θα αποβούν υπέρ της κυβέρνησης και εις βάρος των δύο αντιπολιτευόμενων συστημικών κομμάτων που διεκδικούν εξουσία», μας είπε.
Αναλύοντας τον συλλογισμό αυτόν, ο κυβερνητικός παράγων παραθέτει τα -κατ’ αυτόν- στοιχεία που θα οδηγήσουν στην… εκτόνωση. Και κατά πρώτον:
· Όσο θα μειώνεται ο τωρινός πυρετός, θα αναδύονται τα ουσιαστικά στοιχεία του δυστυχήματος, που θα αποδομούν τα σενάρια συνωμοσίας, που έχουν αναπτυχθεί στην κοινωνία.
· Θα αναδειχθούν οι «περιπέτειες» της σύμβασης 717 για την οποία η ευθύνη -κατά την Κομισιόν- είναι διακομματική. Και για την οποία η ευρωπαϊκή εισαγγελία άσκησε ήδη δίωξη σε βάρος 23 μη πολιτικών προσώπων, και για την οποία η Εισαγγελία Πρωτοδικών παρέπεμψε δύο ελεγκτές της Αρχής Διαφάνειας σε δίκη για παράβαση καθήκοντος.
· Θα αναδειχθούν επίσης ο τρόπος που επιλέγονται οι σταθμάρχες και τα κριτήρια πιστοποίησής τους, η κάποια ενδεχόμενη ολιγωρία ελεγκτικών αρχών, οι διασυνδέσεις των ρουσφετιών κ.ά. Αν από τα πορίσματα και στη δίκη καταρρεύσει και το περίφημο παράνομο εμπόριο υδρογονανθράκων, θα καταρρεύσει αυτονόητα και το «μπάζωμα».
Και τότε η κυβέρνηση «θα συνεχίσει απερίσπαστη το μεταρρυθμιστικό της έργο», κατέληξε ο κυβερνητικός παράγων.
Ανησυχία για τις διεθνείς εξελίξεις
Πάντως προς το παρόν και όπως σημειώνεται, η ανησυχία στο κυβερνητικό στρατόπεδο αφορά τις «εξελίξεις» τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό, η τροπή της υπόθεσης των Τεμπών και η αδυναμία -προς στιγμήν- απεγκλωβισμού από αυτήν προξενεί μεγάλο προβληματισμό, ειδικώς μετά τη χθεσινή συγκέντρωση για την επέτειο των δύο ετών από την τραγωδία. Στο εξωτερικό μέτωπο, οι σαρωτικές αλλαγές που έχουν επέλθει άμα τη εμφανίσει του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο τείνουν να ανατρέψουν όλον τον προγραμματισμό και σχεδιασμό της κυβέρνησης στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, αλλά όχι μόνον. Η διεθνής αναδιάταξη αντιμετωπίζεται, ακόμη και από νηφάλια κυβερνητικά στελέχη, ως μια παράμετρος πιθανής αποσταθεροποίησης. Οι αβεβαιότητες λόγω της σαρωτικής αντίληψης και πρακτικής του Ντόναλντ Τραμπ, σε συνδυασμό με τις αλυσιδωτές επιπτώσεις στην Ευρώπη, αναδύονται ως πιθανοί καταλύτες ανατροπών και ματαιώσεων.Ταυτόχρονα, η κρίση στη Γερμανία με την ενίσχυση της Ακροδεξιάς και την καθυστέρηση στον σχηματισμό ισχυρής κυβέρνησης συνασπισμού θεωρούνται παράμετροι καθοριστικές για την επόμενη ημέρα στην Ευρώπη, και συνεπώς για την Ελλάδα. Όλες αυτές οι παράμετροι που αναδιαμορφώνουν τη συγκυρία αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση ως υπαρκτές απειλές για μια ριζική ανατροπή του γενικότερου πολιτικού σεναρίου. Και υπό αυτό το πρίσμα γίνεται ήδη αισθητό ότι σύντομα θα πάψουν να εκφράζονται οι βεβαιότητες του παρελθόντος, για κανονικότητα και πολιτική σταθερότητα. Ιδιαίτερα τώρα που το πολιτικό αφήγημα έχει αλλάξει. Το φωνάζουν στο εσωτερικό οι δημοσκοπήσεις, βάσει των οποίων στην εντελώς απίθανη περίπτωση που όλα τα κόμματα αριστερά της ΝΔ (εσωκοινοβουλευτικά, εξωκοινοβουλευτικά ή και κατά φαντασίαν αριστερά) μαζεύονταν παρέα, κυβέρνηση, που να διαδεχθεί τον Μητσοτάκη -την πτώση του οποίου επιδιώκουν- δεν κάνανε. Κι αν την κάνανε, φανταστείτε για ένα λεπτό την Κωνσταντοπούλου να σας συγκυβερνάει με το ΚΚΕ, τον Κασσελάκη και τον Βαρουφάκη ας πούμε. Ή να κάνει ο Φάμελλος κυβέρνηση με 6% και ποιον μαζί του; Το ΠΑΣΟΚ του μετά βίας 15% και τη ΝΕΑΡ του 2,5%;
Και τι κάνουν όλοι αυτοί και ιδιαίτερα βέβαια οι συστημικοί, ώστε να αποτελέσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική στην παρούσα κατάσταση; Τσακώνονται μεταξύ τους, στήνουν τα πολιτικά τους όνειρα πάνω στο θυμό του κόσμου και στον πόνο των συγγενών των θυμάτων της τραγωδίας και από προτάσεις μηδέν. (Ταυτόχρονα, όμως ο χώρος τέρμα δεξιά και οι αποκαλούμενοι «αντισυστημικοί», που τρέφονται αποκλειστικά με ατόφιο, θυμό, μεγαλώνει.)
«Ας γκρεμίσουμε τώρα τον Μητσοτάκη και βλέπουμε μετά τι θα κάνουμε και με ποιους», λένε. Αυτή η… συνταγή όμως οδηγεί τη χώρα, ιδιαίτερα σήμερα στο διαμορφούμενο νέο διεθνές περιβάλλον, σε αποσταθεροποίηση και κεραμιδαριό. Αυτό θέλουν;
του Φώτη Σιούμπουρα
