Τα όπλα που έχει κυκλώσει η στρατιωτική ηγεσία
για την «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Με φόντο τα σύγχρονα θέατρα επιχειρήσεων και τον ταχύτατο πολλαπλασιασμό των μη επανδρωμένων μέσων, η
Αθήνα διαμορφώνει μια φιλόδοξη στρατηγική για την αντιμετώπιση κάθε μορφής απειλής.
Ιδιαίτερα στο εναέριο πεδίο, όπου οι νέες τεχνολογίες έχουν αλλάξει ριζικά τους κανόνες του παιχνιδιού, όπως γράφει ο Βασίλης Σκουλαράκος στην εφημερίδα «ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ» η Ελλάδα προχωρά σε μια εξοπλιστική αντεπίθεση, με στόχο να θωρακίσει εγκαίρως τον ουρανό της και να μη βρεθεί πίσω από τις εξελίξεις. Στην καρδιά αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η δημιουργία της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ενός πολυεπίπεδου αντιαεροπορικού, αντιβαλλιστικού και αντι-drone δικτύου που φιλοδοξεί να καλύψει ολόκληρη την ελληνική επικράτεια – από τον Έβρο έως το Καστελλόριζο και από την Κρήτη μέχρι τους Οθωνούς.
Πρόκειται για ένα σχέδιο που συνδυάζει υπάρχοντα και νέα συστήματα, ελληνικής και ξένης προέλευσης, με
στόχο την πλήρη προστασία του εθνικού εναέριου χώρου από κάθε πιθανή εχθρική ενέργεια.
● Τα διδάγματα και η «επιλογή»
Η εμπειρία από τη Μέση Ανατολή έχει καταδείξει ότι η επιτυχία στην αεράμυνα βασίζεται στον συνδυασμό πολλών διαφορετικών τεχνολογιών. Όπως έχει αποκαλύψει η πολιτική ηγεσία -και διά στόματος του πρωθυπουργού-, η Ελλάδα εξετάζει το ενδεχόμενο απόκτησης δοκιμασμένων λύσεων από το Ισραήλ, οι οποίες
έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους, ειδικά τα δύο χρόνια του πολέμου όπου το Ισραήλ δεχόταν ακόμα και επιθέσεις κορεσμού από Ιράν, Χεζμπολάχ, Χαμάς και Χούθι.
Το ενδιαφέρον της Ελλάδας για συστήματα αντιμετώπισης εναέριων απειλών, επανδρωμένων και μη, δεν
είναι πρόσφατο. Οι συζητήσεις με το Ισραήλ είναι σε εξέλιξη εδώ και χρόνια και αν δεν είχε μεσολαβήσει ο πόλεμος, τότε σίγουρα θα είχαμε προχωρήσει σε απόκτηση αντι-drone συστημάτων. Ήδη τον Σεπτέμβριο έφτασε στη χώρα μας από το Ισραήλ το πανίσχυρο πυραυλικό σύστημα Spike NLOS, με την Αθήνα να
είναι έτοιμη να δώσει τα χέρια με το Τελ Αβίβ και για τον περίφημο «θόλο».
Ποια όπλα θα τον απαρτίζουν; Ας δούμε τα κυριότερα που εξετάζει η Ελλάδα:
● «Iron Dome» – ο περίφημος «Σιδηρούν Θόλος». Θεωρείται το πλέον αποτελεσματικό σύστημα άμυνας
του Ισραήλ κατά ρουκετών και πυραύλων μικρής εμβέλειας. Έχει τηδυνατότητα να ανιχνεύει την πορεία
των ρουκετών σε πραγματικό χρόνο και να εκτοξεύει εξειδικευμένα βλήματα για να τις καταστρέψει στον
αέρα πριν πλήξουν το έδαφος.
● Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται και το «David’s Sling» («Σφύρα του Δαυίδ»), που παρέχει προστασία έναντι
απειλών μεσαίας και μεγάλης εμβέλειας, όπως βαλλιστικοί πύραυλοι και πύραυλοι κρουζ.
● Ακόμη, το ευέλικτο «SPYDER». Ένα σύστημα επίγειας εκτόξευσης πυραύλων μέσης εμβέλειας, ικανό να
καταστρέφει στόχους σε μεγάλες αποστάσεις. Μπορεί να προστατεύσει από αεροσκάφη, πυραύλους κρουζ, UAVs και πυραύλους εδάφους-εδάφους.
● Στο τραπέζι των συζητήσεων βρίσκεται και το σύστημα BARAK, ένα αντιαεροπορικό και αντιβαλλιστικό
σύστημα μέσης εμβέλειας, γνωστό για τις εξαιρετικές του επιδόσεις στην καταπολέμηση αεροπορικών
απειλών, βαλλιστικών πυραύλων και άλλων κατευθυνόμενων όπλων.
● Η συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας δεν απουσιάζει. Ο «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ», το αντι-drone σύστημα που ανέπτυξε η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, έχει ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία σε φρεγάτες τύπου
«ΥΔΡΑ». Η εξέλιξή του για χρήση στον Στρατό Ξηράς αποτελεί απόδειξη ότι η Ελλάδα μπορεί να παράγει κρίσιμες τεχνολογίες για τη νέα εποχή του πολέμου, όπου τα drones και οι αυτόνομες απειλές κυριαρχούν.
Όλα αυτά τα συστήματα έχουν αξιολογηθεί από το ΓΕΕΘΑ και κρίθηκαν συμβατά με τη δομή και το δόγμα της
ελληνικής αεράμυνας, δημιουργώντας ένα δίκτυο που μπορεί να συνεργάζεται με Patriot, TOR-M1, Crotale και τις πλατφόρμες της Πολεμικής Αεροπορίας.
● «Προστατευμένος» ουρανός
Το πρόγραμμα της «Ασπίδας του Αχιλλέα» εκτιμάται πως θα φτάσει τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ και θα καλύψει
όλα τα επίπεδα επιτήρησης, ελέγχου και αναχαίτισης.
Όταν ολοκληρωθεί, η χώρα θα διαθέτει μία από τις πλέον ολοκληρωμένες αεράμυνες της Ευρώπης – έναν
πραγματικό εναέριο θόλο αποτροπής, που θα προσφέρει διαρκή προστασία και ασφάλεια.
