Κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο οι νοσοκομειακές κλίνες στη χώρα – Μόλις 20 κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους, η χαμηλότερη επίδοση στην ΕΕ
Τις διαχρονικές αδυναμίες του Ελληνικού Συστήματος Υγείας και Πρόνοιας αναδεικνύουν τα στοιχεία της Eurostat για τη διαθεσιμότητα νοσοκομειακών κλινών και κλινών μακροχρόνιας φροντίδας.
Παρά τις προσπάθειες ενίσχυσης των δομών Υγείας, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο όσον αφορά τις νοσοκομειακές κλίνες, ενώ η εικόνα είναι ιδιαίτερα ανησυχητική στον τομέα της μακροχρόνιας περίθαλψης.
Συγκεκριμένα, ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανέρχεται στις 507 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους, ενώ η Ελλάδα διαθέτει 423, καταγράφοντας σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης η Ελλάδα στη μακροχρόνια φροντίδα
Ακόμη πιο έντονη είναι η υστέρηση της χώρας στις δομές μακροχρόνιας φροντίδας, όπου η Ελλάδα καταγράφει μία από τις χαμηλότερες επιδόσεις στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2024, τα υψηλότερα ποσοστά κλινών μακροχρόνιας φροντίδας σε μονάδες ηλικιωμένων και άλλες δομές καταγράφηκαν στην Ολλανδία με 1.390 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους, στη Σουηδία με 1.298 και στο Βέλγιο με 1.249.
Αντίθετα, η Ελλάδα διαθέτει μόλις 20 κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους, καταγράφοντας τη χαμηλότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με τη Βουλγαρία που διαθέτει 26 κλίνες. Ακολουθεί η Πορτογαλία με 94 κλίνες.
Υψηλό κόστος για τις οικογένειες
Η έλλειψη δημόσιων δομών μακροχρόνιας φροντίδας έχει ως αποτέλεσμα πολλές οικογένειες να αναγκάζονται να στραφούν στον ιδιωτικό τομέα, επωμιζόμενες σημαντικά οικονομικά βάρη.
Το κόστος για φιλοξενία και φροντίδα σε ιδιωτικές μονάδες μπορεί να ξεπερνά τα 1.200-1.300 ευρώ τον μήνα, ιδιαίτερα για ηλικιωμένους, αλλά και για ενήλικες ή παιδιά με αυξημένες ανάγκες υποστήριξης.
Η ανάγκη για ανάπτυξη δημόσιων υποδομών γίνεται ακόμη πιο εμφανής αν ληφθεί υπόψη ότι κάθε χρόνο πολλοί άνθρωποι, εξαιτίας τροχαίων ατυχημάτων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή σοβαρών πτώσεων, αντιμετωπίζουν κινητικά και λειτουργικά προβλήματα και χρειάζονται μακροχρόνια αποκατάσταση, φυσικοθεραπείες και άλλες εξειδικευμένες υπηρεσίες.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η μακροχρόνια φροντίδα παραμένει ένας από τους πιο αδύναμους κρίκους του ελληνικού συστήματος κοινωνικής προστασίας, με την ενίσχυση των δημόσιων δομών να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τα επόμενα χρόνια.
Νοσοκομειακές κλίνες
Αναφορικά με τις νοσοκομιακές κλίνες το 2024 η Ε.Ε. διέθετε 507 ανά 100.000 κατοίκους, σημειώνοντας μικρή μείωση σε σχέση με τις 511 που είχαν καταγραφεί το 2023.
Ο αριθμός των νοσοκομειακών κλινών παρουσιάζει φθίνουσα πορεία από την έναρξης της καταγραφής, το 2009 (582 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους), γεγονός που αντικατοπτρίζει τον αντίκτυπο των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων, οι οποίες περιόρισαν τη μέση διάρκεια νοσηλείας για πολλές ενδονοσοκομειακές διαδικασίες ή τις αντικατέστησαν με εναλλακτικές λύσεις εξωνοσοκομειακής περίθαλψης ή φροντίδας ημερήσιας νοσηλείας.
Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, η Βουλγαρία κατέγραψε την υψηλότερη αναλογία σε σχέση με τον πληθυσμό της, με μέσο όρο 870 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους.
Ακολουθεί η Γερμανία (759), μετά σειρά έχουν η Ρουμανία (731), η Αυστρία (655) και η Τσεχία (639).
Αντιθέτως, έξι χώρες της ΕΕ διέθεταν λιγότερες από 300 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους, καταγράφοντας τις χαμηλότερες αναλογίες. Αυτές είναι:
-Σουηδία (187),
-Κάτω Χώρες (221),
-Δανία (226),
-Φινλανδία (248),
-Ισπανία (283)
-Ιρλανδία (293).
Από την άλλη η Ελλάδα είχε 423 κλίνες ανά 100.000 άτομα.
