Ο 26χρονος Αφγανός Σαρίφ Αχμαντζάι, η Αμερικανίδα σύζυγός του Αλέινα Χολ και η 38χρονη Βρετανίδα Λίζα Ρος κινούνταν στον ίδιο διεθνή κύκλο Ευαγγελικών οργανώσεων, εθελοντισμού και βοήθειας προς πρόσφυγες – Τι αποκαλύπτει η έρευνα για τις οργανώσεις, τη θρησκευτική τους ταυτότητα και το πώς βιοπορίζονταν
Η υπόθεση της 38χρονης Βρετανίδας Ελίζαμπεθ-Τζέιν «Λίζα» Ρος, η οποία βρέθηκε νεκρή μέσα σε βαλίτσα στην Κυψέλη, φέρνει στο προσκήνιο όχι μόνο τη ζωή του 26χρονου Αφγανού που κατηγορείται για τη δολοφονία της, αλλά και έναν ολόκληρο κύκλο ανθρώπων και οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα εδώ και χρόνια με επίκεντρο τους πρόσφυγες, τη χριστιανική αποστολή και την ανθρωπιστική βοήθεια.
Η έρευνα των διαθέσιμων στοιχείων δείχνει ότι οι τρεις βασικοί άνθρωποι της ιστορίας – ο Σαρίφ Αχμαντζάι, η Αλέινα Χολ και η Λίζα Ρος – συνδέονταν με διαφορετικό τρόπο με τον Ευαγγελικό Χριστιανισμό και με οργανώσεις που συνδύαζαν την πρακτική βοήθεια προς πρόσφυγες με τη χριστιανική αποστολή.
Δεν πρόκειται, ωστόσο, για μία ενιαία εκκλησία ή μία συγκεκριμένη θρησκευτική ομολογία. Οι οργανώσεις που εμφανίζονται στην υπόθεση είναι κυρίως Ευαγγελικές και διαδογματικές, ενώ ορισμένες δηλώνουν ρητά ότι έχουν ως στόχο όχι μόνο την ανθρωπιστική βοήθεια αλλά και τη διάδοση του χριστιανικού μηνύματος.
EuroRelief: η Ευαγγελική οργάνωση που βρέθηκε στη Μόρια
Ο Σαρίφ Αχμαντζάι έφτασε στη Λέσβο ως ασυνόδευτος ανήλικος το 2016, στο αποκορύφωμα της προσφυγικής κρίσης.
Στη Μόρια άρχισε να εργάζεται ως μεταφραστής και να έρχεται σε επαφή με την EuroRelief, μια ελληνική μη κερδοσκοπική οργάνωση που δραστηριοποιήθηκε έντονα στον προσφυγικό καταυλισμό.
Η ίδια η EuroRelief σήμερα περιγράφει τον εαυτό της ως ελληνική μη κερδοσκοπική και μη κυβερνητική οργάνωση, η οποία παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια σε πρόσφυγες και εκτοπισμένους. Η οργάνωση ξεκίνησε τη δράση της στη Λέσβο το 2015, αρχικά υποδεχόμενη βάρκες προσφύγων και στη συνέχεια αναλαμβάνοντας υπηρεσίες στον καταυλισμό της Μόριας.
Η θρησκευτική της ταυτότητα είναι πιο συγκεκριμένη.
Η EuroRelief συνδέεται ιστορικά με τα Hellenic Ministries, μια διεθνή, διαδογματική Ευαγγελική χριστιανική ιεραποστολική οργάνωση που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1980 από τον Κώστα Μακρή.
Τα Hellenic Ministries δηλώνουν ανοιχτά ότι στόχος τους είναι η διάδοση του Ευαγγελίου, η δημιουργία χριστιανικών κοινοτήτων, η μαθητεία πιστών και παράλληλα η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.
Η ίδια η οργάνωση περιγράφει σήμερα την αποστολή της ως συνδυασμό «relief & compassion», υγείας, εκπαίδευσης και εκκλησιαστικής δράσης, με στόχο τη δημιουργία «Christ-centered communities».
Η σύνδεση EuroRelief-Hellenic Ministries έχει επίσης καταγραφεί από το Παρατηρητήριο Προσφυγικής και Μεταναστευτικής Κρίσης του Αιγαίου, το οποίο έχει περιγράψει την EuroRelief ως ανθρωπιστικό σκέλος των Hellenic Ministries.
Πώς χρηματοδοτούνται;
Εδώ υπάρχει μία ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια.
Η EuroRelief δηλώνει ότι χρηματοδοτείται αποκλειστικά από ιδιωτικές δωρεές, σε χρήματα ή είδος. Διαθέτει σύστημα δωρεών από διάφορες χώρες και καλεί ιδιώτες και υποστηρικτές να χρηματοδοτούν τις δράσεις της.
Τα Hellenic Ministries διαθέτουν επίσης διεθνές δίκτυο δωρητών και υποστηρικτών, ενώ διατηρούν γραφεία και δραστηριότητες σε πολλές χώρες.
Πρόκειται επομένως περισσότερο για ιεραποστολικό-ανθρωπιστικό μοντέλο χρηματοδότησης μέσω δωρεών παρά για μία παραδοσιακή εκκλησία που χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τις εισφορές μιας τοπικής ενορίας.
Ο Σαρίφ: από μεταφραστής πρόσφυγας σε πυγμάχο και επικεφαλής χριστιανικής διακονίας
Η προσωπική διαδρομή του Αχμαντζάι μέσα σε αυτόν τον χώρο είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστη.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της δικής του οργάνωσης, “Love Every Nation Athens”, ο Σαρίφ ξεκίνησε στη Μόρια προσφέροντας υπηρεσίες σε ανθρώπους διαφόρων εθνικοτήτων και στη συνέχεια συνέχισε στην Αθήνα.
Η οργάνωση αναφέρει ότι είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για ασυνόδευτους ανήλικους και νεαρούς άνδρες και ότι ασχολούνταν μαζί τους μέσω της πυγμαχίας, του fitness, της διδασκαλίας αγγλικών και συζητήσεων γύρω από την πίστη.
Παράλληλα, εξελίχθηκε σε επαγγελματία πυγμάχο. Τα διαθέσιμα αθλητικά στοιχεία καταγράφουν επαγγελματικούς αγώνες του στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων νίκη του τον Μάρτιο του 2026 επί του Γιώργου Παππά με πλειοψηφική απόφαση.
Τα στοιχεία δεν δείχνουν, ωστόσο, ότι ο Αχμαντζάι είχε κάποια μεγάλη ή σταθερή επαγγελματική αμοιβή από την πυγμαχία. Η βάση δεδομένων Tapology, για παράδειγμα, δεν καταγράφει δημοσιοποιημένα κέρδη από την επαγγελματική του καριέρα.
Με άλλα λόγια, η πυγμαχία φαίνεται να ήταν σημαντικό κομμάτι της ζωής και της δημόσιας εικόνας του, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι αποτελούσε την κύρια πηγή εισοδήματός του.
Η Love Every Nation και η θρησκευτική μεταστροφή
Το 2023 ο Αχμαντζάι και η Αμερικανίδα σύζυγός του δημιούργησαν τη Love Every Nation Athens.
Η ίδια η οργάνωση δηλώνει ξεκάθαρα τον θρησκευτικό της χαρακτήρα: «αγαπάμε τον Ιησού και θέλουμε και άλλοι να τον γνωρίσουν». Το κεντρικό της μήνυμα είναι η «υπηρεσία στον Θεό και η αγάπη προς τους άλλους».
Στην προσωπική αφήγηση της Αλέινα στην ιστοσελίδα αναφέρεται ότι ο Σαρίφ έγινε Χριστιανός το 2017 και ότι εκείνη θεωρούσε τη μεταστροφή του και την πνευματική του πορεία σημαντικό στοιχείο της σχέσης τους.
Η οργάνωση δεν παρουσιάζεται ως απλή ΜΚΟ με ουδέτερο ανθρωπιστικό χαρακτήρα. Πρόκειται για χριστιανική διακονία, η οποία παρέχει πρακτική βοήθεια αλλά ταυτόχρονα δηλώνει ως αποστολή της τη διάδοση του Ευαγγελίου.
Και πώς ζούσαν ο Σαρίφ και η Αλέινα;
Η Love Every Nation αποκαλύπτει επίσης κάτι σημαντικό για το οικονομικό μοντέλο της οικογένειας.
Η οργάνωση αναφέρει ότι στηρίζεται πλήρως σε δωρεές και υποστηρικτές. Δέχεται δωρεές μέσω Venmo, PayPal και Revolut, ενώ για τις τακτικές μηνιαίες δωρεές συνεργάζεται με το αμερικανικό Craven-Martin Foundation.
Η ίδια σελίδα αναφέρει μάλιστα ότι, μέσω της συνεργασίας αυτής, οι δωρεές διοχετεύονται προς τον Σαρίφ και την Αλέινα και τη διακονία τους στην Αθήνα.
Η Αλέινα έχει σπουδές στην Επικοινωνία και, σύμφωνα με το βιογραφικό που είχε δημοσιεύσει η οργάνωση, συνέχιζε μεταπτυχιακές σπουδές στο TESOL, δηλαδή στη διδασκαλία της αγγλικής ως δεύτερης ή ξένης γλώσσας.
Δεν προκύπτει από τα διαθέσιμα στοιχεία ότι η Αλέινα είχε μία συμβατική, πλήρους απασχόλησης εργασία έξω από τη διακονία. Η δημόσια εικόνα της ήταν κυρίως αυτή της εργαζόμενης σε χριστιανικό ministry και εθελόντριας.
One Heart: η άλλη πλευρά του ίδιου κόσμου
Στη ζωή της Λίζα Ρος εμφανίζεται μία διαφορετική αλλά συγγενής οργάνωση: η “One Heart”.
Η One Heart είναι ελληνική οργάνωση που δραστηριοποιείται στην Αθήνα με πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο. Παρέχει ιατρική περίθαλψη, μεταφράσεις, φάρμακα, τρόφιμα, βρεφικά είδη, νομική βοήθεια, μαθήματα ελληνικών και υποστήριξη στέγασης.
Υπάρχει όμως και εδώ σαφής χριστιανική διάσταση.
Η οργάνωση αναφέρει ότι ενδιαφέρεται για τις ανάγκες των προσφύγων «στο σώμα και στο πνεύμα», ενώ διεθνείς συνεργάτες της περιγράφουν τη One Heart ως οργάνωση όπου η «discipleship», δηλαδή η χριστιανική μαθητεία, βρίσκεται στον πυρήνα της δράσης της.
Η International Association for Refugees (IAFR), ένας από τους διεθνείς συνεργάτες της, χρηματοδοτεί και υποστηρίζει προγράμματα της One Heart στην Αθήνα, μεταξύ άλλων ιατρική περίθαλψη και την ανακαίνιση κτιρίου που χρησιμοποιείται ως κέντρο προσφύγων.
Η One Heart δέχεται δωρεές από Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Καναδά και Ολλανδία, μεταξύ άλλων μέσω συνεργαζόμενων οργανώσεων.
Η Λίζα Ρος: 20 χρόνια σε Ευαγγελική εκκλησία
Η Λίζα Ρος ανήκε σε έναν παρόμοιο αλλά διαφορετικό χριστιανικό χώρο.
Σύμφωνα με βρετανικά δημοσιεύματα, ήταν επί περίπου 20 χρόνια μέλος της “City on a Hill”, σύγχρονης Ευαγγελικής εκκλησίας στο Εδιμβούργο, όπου ποιμένας είναι ο Peter Anderson.
Η ίδια η εκκλησία περιγράφει τον εαυτό της ως σύγχρονη εκκλησία του Εδιμβούργου, με έμφαση στη Βίβλο, την προσευχή, τη μαθητεία και την ενεργό συμμετοχή των πιστών στην κοινωνία. Είναι καταχωρισμένη ως Scottish Charitable Incorporated Organisation και αποτελεί μέρος του διεθνούς δικτύου Go Global.
Ο πάστορας της εκκλησίας, μιλώντας για τη Ρος μετά τον θάνατό της, είπε ότι η ζωή της ήταν «όλη γύρω από την αποστολή» και ότι είχε αφιερωθεί στη φροντίδα ανθρώπων σε διάφορα μέρη του κόσμου.
Τι έκανε επαγγελματικά η Λίζα;
Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν δείχνουν ότι η Λίζα Ρος είχε μία συμβατική, σταθερή καριέρα σε κάποια μεγάλη εταιρεία ή οργανισμό.
Η ζωή της φαίνεται να ήταν προσανατολισμένη κυρίως σε ιεραποστολική και εθελοντική ανθρωπιστική δράση.
Ερχόταν συχνά στην Ελλάδα και εργαζόταν εθελοντικά με οργανώσεις που βοηθούσαν πρόσφυγες. Η τελευταία της επίσκεψη στην Αθήνα συνδεόταν με τέτοιες δραστηριότητες. Σύμφωνα με τους Times, είχε συνεργαστεί με τη One Heart και είχε προσφέρει βοήθεια, μεταξύ άλλων, σε παιδιά και γυναίκες που είχαν υποστεί κακοποίηση.
Η One Heart την περιγράφει μέσω της προέδρου της, Sahar Kamrani Lankhaar, ως ιδιαίτερα ευγενική και καλοσυνάτη εθελόντρια.
Άρα, όπως και στην περίπτωση της Αλέινα, η λέξη «εθελόντρια» είναι σημαντική. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η Ρος πληρωνόταν από τη One Heart για τη δράση της.
Δεν ήταν όλες οι οργανώσεις ίδιες
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα.
Στην ίδια ιστορία συναντώνται:
- η EuroRelief, ανθρωπιστική οργάνωση με σαφή σύνδεση με τον Ευαγγελικό χριστιανικό χώρο,
- τα Hellenic Ministries, διεθνής διαδογματική Ευαγγελική ιεραποστολική οργάνωση,
- η Love Every Nation Athens, προσωπική χριστιανική διακονία του Αχμαντζάι και της Αλέινα,
- η One Heart, οργάνωση υποστήριξης προσφύγων με έντονη χριστιανική/ιεραποστολική διάσταση,
- η City on a Hill, Ευαγγελική εκκλησία στο Εδιμβούργο,
- και η Melissa Network, η οποία είναι διαφορετικού χαρακτήρα: πρόκειται για δίκτυο υποστήριξης μεταναστριών και προσφύγων, με έμφαση στα δικαιώματα των γυναικών, την ένταξη, την εκπαίδευση και την ενεργό πολιτειότητα. Δεν προκύπτει ότι αποτελεί θρησκευτική οργάνωση, ενώ φαίνεται ότι υποστηρίζεται από ή συνδέεται με τον ΟΗΕ. (UNHCR)
Επομένως, θα ήταν παραπλανητικό να παρουσιαστούν όλοι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι ως μέλη «μιας εκκλησίας» ή «μιας ΜΚΟ». Ήταν μέρος ενός ευρύτερου διεθνούς δικτύου εθελοντών, χριστιανικών ministries και ανθρωπιστικών οργανώσεων, στο οποίο υπήρχαν και κοσμικές οργανώσεις.
Οι καταγγελίες του Αχμαντζάι για άλλες ΜΚΟ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ο ίδιος ο Αχμαντζάι είχε αρχίσει να ασκεί δημόσια κριτική σε ορισμένες οργανώσεις του χώρου.
Σε αναρτήσεις του είχε καταγγείλει πρακτικές που θεωρούσε εκμεταλλευτικές απέναντι σε πρόσφυγες, εθελοντές και δωρητές.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι καταγγελίες του ήταν τεκμηριωμένες ούτε ότι αφορούσαν την EuroRelief, την One Heart ή τις άλλες οργανώσεις με τις οποίες συνδεόταν. Είναι, ωστόσο, ένα ακόμη στοιχείο που δείχνει ότι η σχέση του με τον χώρο της ανθρωπιστικής δράσης είχε αρχίσει να γίνεται πιο σύνθετη.
Η θρησκευτική μεταστροφή και τα ερωτήματα
Οι φίλες της Αλέινα έχουν υποστηρίξει ότι τους τελευταίους μήνες πριν από τη δολοφονία η ίδια πίστευε πως ο σύζυγός της απομακρυνόταν από τον Χριστιανισμό.
Ορισμένες μάλιστα έφτασαν να αναρωτηθούν εάν η αρχική μεταστροφή του στον Χριστιανισμό είχε σχέση με την προσπάθειά του να παραμείνει στην Ευρώπη.
Αυτό, όμως, αποτελεί εκτίμηση τρίτων και όχι αποδεδειγμένο γεγονός.
Η αντίστοιχη αφήγηση της ίδιας της Love Every Nation είναι διαφορετική: παρουσιάζει τη μεταστροφή του Αχμαντζάι ως ειλικρινή θρησκευτική αλλαγή που ξεκίνησε το 2017 και περιγράφει τη μετέπειτα δράση του ως χριστιανική διακονία.
Η διάσταση ανάμεσα στις δύο αφηγήσεις είναι σημαντική και δεν μπορεί να επιλυθεί από τα μέχρι σήμερα διαθέσιμα στοιχεία.
Και κάπου εκεί συναντήθηκαν οι τρεις ζωές
Η Λίζα Ρος, η Αλέινα Χολ και ο Σαρίφ Αχμαντζάι προέρχονταν από εντελώς διαφορετικούς κόσμους.
Η μία από το Εδιμβούργο, μεγαλωμένη σε Ευαγγελική εκκλησία και αφιερωμένη στην ανθρωπιστική δράση.
Η δεύτερη από τη Τζόρτζια των ΗΠΑ, σε θρησκευόμενο περιβάλλον, με σπουδές στην Επικοινωνία και ενδιαφέρον για τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας και την ιεραποστολή.
Και ο τρίτος από το Αφγανιστάν, πρόσφυγας στη Λέσβο, ο οποίος έγινε μεταφραστής, ασπάστηκε τον Ευαγγελικό Χριστιανισμό, ασχολήθηκε με την πυγμαχία και τελικά δημιούργησε μαζί με τη σύζυγό του τη δική τους χριστιανική διακονία στην Αθήνα.
Τους ένωσε ένας κόσμος που ξεκίνησε από την προσφυγική κρίση και την ανθρωπιστική βοήθεια και κατέληξε να αποτελεί ένα πυκνό δίκτυο ανθρώπων, εκκλησιών, εθελοντών και οργανώσεων.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον γνώρισαν ο ένας τον άλλον.
Και σήμερα, η ίδια κοινότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις πιο σκοτεινές υποθέσεις που έχουν προκύψει από τον χώρο αυτό.
Ο Αχμαντζάι κατηγορείται για ανθρωποκτονία, ληστεία και παραβάσεις της νομοθεσίας περί όπλων. Ο ίδιος αρνείται ότι σκότωσε τη Λίζα Ρος, αν και έχει παραδεχθεί ότι μετέφερε και εγκατέλειψε τη σορό της και ότι χρησιμοποίησε τις τραπεζικές της κάρτες.
Η έρευνα για τις ακριβείς συνθήκες του θανάτου και το κίνητρο συνεχίζεται.
