Το θέμα αναστάτωσε τον στόλο δημοσιογράφων που έχει στο «pay roll» και σήκωσε συζήτηση σε… πολύ υψηλά γραφεία.
Ο φιλόδοξος υπουργός προφανώς οφείλει να έχει ανοιχτές τις κεραίες του σε διάφορα «συστήματα» -επιχειρηματικά- προκειμένου να μένει ισχυρός στο παιχνίδι. Και επειδή δεν τα προλαβαίνει όλα μόνος του, αναθέτει «δουλειές» και σε πολύ κοντινό του άνθρωπο-συνεργάτη.
Για παράδειγμα, την ώρα που ο φιλόδοξος έτρωγε σε προστατευμένο περιβάλλον στα βόρεια προάστια με μεγάλο επιχειρηματία, ο στενός συνεργάτης πήγε στην άλλη πλευρά της Αθήνας για να φάει: στα νότια προάστια.
Καλά έκανε ο άνθρωπος! Νηστικός να μείνει; Όμως πώς μπορεί ένα τόσο σημαντικό στέλεχος, τόσο φιλόδοξου υπουργού, σε τόσο σημαντικό υπουργείο, να τρώει με έναν… «τσιγαρά» (ελάτε που δεν καταλαβαίνετε…).
Μήπως είναι ώρα να αναρωτηθούν τα… κεντρικά «τι καπνό φουμάρουν» τα παιδιά;

