Πετρέλαιο, ανανεώσιμη ενέργεια, τεράστια αγροτική παραγωγή και πολύτιμα ορυκτά: η Βραζιλία διαθέτει έναν συνδυασμό πλεονεκτημάτων που θα μπορούσε να την αναδείξει σε μεγάλο κερδισμένο της νέας διεθνούς συγκυρίας
Καθώς όμως οι πολίτες προσέρχονται σήμερα στις κάλπες, ο Economist προειδοποιεί ότι η πολιτική πόλωση και τα δημοσιονομικά προβλήματα απειλούν να κρατήσουν ανεκμετάλλευτες αυτές τις δυνατότητες.
Στο επίκεντρο της εκλογικής αναμέτρησης βρίσκονται ο 80χρονος πρόεδρος Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα και ο γερουσιαστής Φλάβιο Μπολσονάρου, μεγαλύτερος γιος του πρώην προέδρου Ζαΐχ Μπολσονάρου. Εάν κανείς δεν εξασφαλίσει πάνω από το 50% των έγκυρων ψήφων, οι δύο πρώτοι θα αναμετρηθούν σε δεύτερο γύρο στις 25 Οκτωβρίου.
Το βρετανικό περιοδικό αντιμετωπίζει με έντονο σκεπτικισμό και τους δύο επικρατέστερους υποψηφίους. Η βασική του εκτίμηση είναι ότι η χώρα κινδυνεύει να περάσει ακόμη μία τετραετία αντιπαράθεσης, χωρίς τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να αξιοποιήσει τον πλούτο της και να περιορίσει τις χρόνιες αδυναμίες της.
Οι δυνατότητες είναι πράγματι μεγάλες. Η Βραζιλία διαθέτει ισχυρή πετρελαϊκή παραγωγή και ηλεκτροπαραγωγή που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ανανεώσιμες πηγές. Αυτή η ενεργειακή βάση θα μπορούσε να στηρίξει επενδύσεις σε κέντρα δεδομένων, βιομηχανίες χαμηλών εκπομπών και καθαρότερα καύσιμα. Παράλληλα, η χώρα αποτελεί κορυφαίο προμηθευτή αγροτικών προϊόντων, με σημαντική παρουσία στη σόγια, στον καφέ, στο βοδινό κρέας και στον χυμό πορτοκαλιού.
Ιδιαίτερη στρατηγική σημασία έχουν οι σπάνιες γαίες. Σύμφωνα με την αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία USGS, τα αποθέματα της Βραζιλίας υπολογίζονται σε 21 εκατομμύρια τόνους, τοποθετώντας την πίσω από την Κίνα. Η ύπαρξη αποθεμάτων, ωστόσο, χρειάζεται επενδύσεις στην εξόρυξη και στην επεξεργασία για να μετατραπεί σε παραγωγικό πλεονέκτημα.
Απέναντι σε αυτές τις προοπτικές, ο Economist τοποθετεί το υψηλό κόστος δανεισμού, την επιβάρυνση επιχειρήσεων και νοικοκυριών και την πίεση στα δημόσια οικονομικά. Όπως επισημαίνει, οι υποχρεωτικές δαπάνες απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, περιορίζοντας τον χώρο για υποδομές και νέες επενδύσεις.
O 80χρονος πρόεδρος Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα
Το περιοδικό θεωρεί ότι ο Λούλα δεν παρουσιάζει πειστικό σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης. Αντίστοιχα, αμφισβητεί κατά πόσο οι υποσχέσεις του Φλάβιο Μπολσονάρου για οικονομική πειθαρχία συμβαδίζουν με τις προεκλογικές παροχές του. Όποιος επικρατήσει θα χρειαστεί, επιπλέον, να διαπραγματευτεί με ένα κατακερματισμένο Κογκρέσο και ισχυρά οργανωμένα συμφέροντα.
O γερουσιαστής Φλάβιο Μπολσονάρου
Στην κριτική προστίθενται η διαφθορά, τα προνόμια και οι θεσμικές συγκρούσεις. Παρ’ όλα αυτά, ο Economist αναγνωρίζει ότι η χώρα διατηρεί σημαντικά στηρίγματα, όπως ο Τύπος, η ομοσπονδιακή αστυνομία και το διπλωματικό της σώμα.
Το διακύβευμα των εκλογών υπερβαίνει επομένως την επιλογή προέδρου. Αφορά το κατά πόσο η μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής μπορεί να μετατρέψει τους φυσικούς της πόρους σε επενδύσεις, παραγωγικότητα και σταθερή βελτίωση της ζωής των πολιτών.
