Η Gen Z δεν ονειρεύεται πια να γίνει manager. Σύμφωνα με νέα μελέτη, τα μέλη της είναι σχεδόν δύο φορές πιο πιθανό από τις προηγούμενες γενιές να απομακρυνθούν συνειδητά από ηγετικές θέσεις, όχι από τεμπελιά, αλλά για να προστατεύσουν την ψυχική τους υγεία, την αυτονομία τους και την ισορροπία στη ζωή τους.
Η φράση «συνειδητή αποσύνδεση» περιγράφει τέλεια αυτή τη στάση απέναντι στην εργασιακή ιεραρχία.
Γιατί η θέση του διευθυντή έχει χάσει τη λάμψη της
Οι νεότεροι εργαζόμενοι δεν βλέπουν πλέον τον τίτλο του manager ως επιβράβευση. Αντίθετα, τον συνδέουν με άγχος, υπερβολική ευθύνη, λιγότερη προσωπική ζωή και την πίεση να διαχειρίζονται δύσκολες καταστάσεις, όπως απολύσεις. Προτιμούν να παραμείνουν στον ρόλο τους, να εξελίξουν τις δεξιότητές τους και να διατηρήσουν την ελευθερία τους, παρά να αναλάβουν μια θέση που θα τους στερήσει την ηρεμία τους.
Παράλληλα, η Gen Z δίνει προτεραιότητα στον μισθό και όχι στον τίτλο. Πολλοί επιλέγουν να αναλάβουν πολλαπλές δουλειές ή projects ώστε να αυξήσουν το εισόδημά τους, αντί να κυνηγήσουν μια υψηλότερη θέση που δεν προσφέρει αντίστοιχη οικονομική ανταμοιβή. Η σταθερότητα δεν βρίσκεται πια στην κορυφή της λίστας τους. Τη θέση της παίρνει η οικονομική ανεξαρτησία και η προσωπική ευελιξία.
Το νέο μοντέλο εργασίας που καταργεί τους διευθυντές
Καθώς οι νέοι απομακρύνονται από την παραδοσιακή ιεραρχία, πολλές εταιρείες αρχίζουν να πειραματίζονται με εντελώς διαφορετικές δομές. Το μοντέλο «Teal», που εισήγαγε ο Frederic Laloux, προτείνει έναν χώρο εργασίας χωρίς managers, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά και η αυτονομία είναι βασική αρχή. Η ιδρύτρια της Candor, Kelsey Bishop, εξηγεί ότι στην εταιρεία της δεν υπάρχουν διευθυντές και ότι οι εργαζόμενοι ορίζουν μόνοι τους συναντήσεις, ατζέντες και καθημερινότητα.
Περισσότερες από 150 εταιρείες παγκοσμίως έχουν υιοθετήσει αυτό το μοντέλο, ανάμεσά τους η Patagonia, η Zappos, η Springest και η Liip. Ένα παρόμοιο σύστημα, η holacracy, μοιράζει τις ευθύνες της διοίκησης σε όλη την ομάδα, καταργώντας την παραδοσιακή πυραμίδα εξουσίας.
Η τάση είναι ξεκάθαρη. Η Gen Z δεν απορρίπτει την ηγεσία επειδή δεν μπορεί να την αναλάβει, αλλά επειδή δεν θέλει να θυσιάσει την ευημερία της για έναν τίτλο που δεν της προσφέρει πια αξία.
Και καθώς οι εταιρείες προσαρμόζονται, το μέλλον της εργασίας μοιάζει πιο οριζόντιο, πιο ευέλικτο και πολύ πιο ανθρώπινο.
