Παλαιότερα η έξοδος ήταν απλώς έξοδος. Έβγαινες γιατί ήταν Παρασκευή, γιατί είχε καλό καιρό, γιατί κάποιος χώρισε, γιατί κάποιος ερωτεύτηκε, γιατί η παρέα βαριόταν, γιατί η ζωή είχε ανάγκη από λίγο θόρυβο. Σήμερα, για πολλούς νέους, η έξοδος είναι κάτι πιο σύνθετο. Είναι αποσυμπίεση, θεραπεία χωρίς απόδειξη, μικρή ανταρσία απέναντι σε μια εβδομάδα που ξεκίνησε με deadlines, συνεχίστηκε με ειδοποιήσεις, τελείωσε με άγχος και ενδιάμεσα πέρασε κι ένας λογαριασμός ρεύματος για να θυμίσει ότι η ενηλικίωση δεν αστειεύεται.
- του Γιώργου Ν. Καραμανλή
Η Gen Z δεν βγαίνει μόνο για να διασκεδάσει. Βγαίνει για να ξεχάσει προσωρινά ότι τη Δευτέρα υπάρχει πάλι ζωή. Και αυτή η ζωή έχει δουλειά, σχολή, πρακτική, μεταπτυχιακό, συνέντευξη, ενοίκιο, αβεβαιότητα, οικογενειακές προσδοκίες και μια μόνιμη αίσθηση ότι πρέπει να προλάβει κάτι που κανείς δεν της εξήγησε ακριβώς τι είναι. Έτσι, το σαββατόβραδο αποκτά χαρακτήρα μικρής άδειας εξόδου από το στρατόπεδο της καθημερινότητας.
Το μπαρ δεν είναι πια μόνο μπαρ. Είναι καταφύγιο, σκηνικό, φορτιστής διάθεσης και, φυσικά, περιεχόμενο. Ένα story με ποτήρια, φώτα, μουσική και πρόσωπα που προσπαθούν να δείχνουν ανέμελα, ενώ αύριο θα ξυπνήσουν με τον ίδιο λογαριασμό, την ίδια εκκρεμότητα και ίσως έναν ελαφρύ πονοκέφαλο, σωματικό ή υπαρξιακό -ανάλογα με την κατανάλωση και την αυτογνωσία.
Το αστείο είναι ότι ακόμη και η διασκέδαση θέλει πλέον οργάνωση. Πού πάμε; Πόσο κάνει; Έχει είσοδο; Πίνουμε εκεί ή πριν; Ποιος έχει αυτοκίνητο; Ποιος δουλεύει αύριο; Ποιος έχει λεφτά μέχρι τη Δευτέρα; Η έξοδος, δηλαδή, ξεκινά ως απόδραση και καταλήγει μικρό project management με μουσική υπόκρουση. Μόνο που, αντί για Excel, υπάρχει ομαδικό chat με 147 μηνύματα και κανένα συμπέρασμα.
Κι όμως, μέσα σε αυτή την υπερβολή υπάρχει κάτι βαθιά ανθρώπινο. Οι νέοι χρειάζονται τη νύχτα γιατί η μέρα τούς ζητά συνεχώς να είναι παραγωγικοί, ευέλικτοι, ψύχραιμοι, φιλόδοξοι, ενημερωμένοι, διαθέσιμοι και κάπως χαρούμενοι για όλα αυτά. Η νύχτα, αντίθετα, τους επιτρέπει να είναι απλώς παρόντες. Να χορέψουν άτσαλα, να γελάσουν δυνατά, να πουν ανοησίες, να κοιτάξουν κάποιον λίγο παραπάνω, να νιώσουν ότι η ζωή δεν είναι μόνο υποχρεώσεις με καλύτερο interface.
Η νυχτερινή ζωή της Gen Z δεν είναι επιπολαιότητα. Λειτουργεί σαν βαλβίδα. Μπορεί να έχει φίλτρα, stories, ακριβά ποτά και υπερβολική μουσική, αλλά πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια απλή ανάγκη: να αντέξει κανείς τη μέρα, κλέβοντας λίγες ώρες από τη νύχτα.
