- Γράφει ο Στρατής Κοκκινέλλης – Φιλόλογος – δημοσιογράφος
Η πολιτική πραγματικότητα έχει έναν δικό της, αμείλικτο τρόπο να προσγειώνει τους πάντες στην πραγματικότητα και να εξαφανίζει τους όποιους ανέξοδους λεονταρισμούς. Οι πρόσφατες τηλεοπτικές δηλώσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, στην εκπομπή «Αταίριαστοι» του ΣΚΑΪ, αποτελούν μια χαρακτηριστική περίπτωση πολιτικού ελιγμού. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος προσπάθησε να ντύσει τον λόγο του με το απαραίτητο αντιδεξιό και συγκρουσιακό περιτύλιγμα, η ουσία των όσων είπε κρύβει ένα σαφές, στρατηγικό «κλείσιμο του ματιού» προς τη μεριά της Νέας Δημοκρατίας για τον σχηματισμό μιας μελλοντικής κυβέρνησης συνεργασίας.
Ο κ. Ανδρουλάκης επέμεινε δημόσια στο αφήγημα της πρωτιάς: «Μόνο αν είναι πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ θα κάνουμε κυβέρνηση συνεργασίας» και πως αυτή η πρωτιά «είναι ο μόνος τρόπος να φύγει η Νέα Δημοκρατία και να αλλάξουμε πολιτική». Πρόκειται, ωστόσο, για μια ρητορική που συγκρούεται μετωπικά με τους σκληρούς αριθμούς και την κοινή λογική.
Με το Κίνημα να βρίσκεται καθηλωμένο στην τρίτη θέση του πολιτικού χάρτη, οι διακηρύξεις περί πρωτιάς φαντάζουν περισσότερο ως ένα αναγκαίο επικοινωνιακό προπέτασμα καπνού παρά ως ένας ρεαλιστικός στόχος. Πίσω από τις μεγάλες κουβέντες κρύβεται η προετοιμασία του εδάφους για την επόμενη ημέρα, όπου κανένα κόμμα δεν θα μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Το καθαρό άνοιγμα για τον ρόλο του κυβερνητικού εταίρου γίνεται ακόμη πιο ορατό αν συνυπολογίσουμε τις εσωτερικές ισορροπίες της Χαριλάου Τρικούπη. Η ηγεσία του ΠαΣοΚ προχώρησε σε ένα ηχηρό και άμεσο «άδειασμα» του βουλευτή Απόστολου Πάνα, ο οποίος άνοιξε δημόσια παράθυρο συμπόρευσης με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα και ορισμένων στελεχών προερχόμενων από τους «μεσαίους ορόφους» της Χαριλάου Τρικούπη. Η άμεση αποδοκιμασία αυτής της γραμμής αποδεικνύει ότι η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ ξορκίζει κάθε σενάριο «προοδευτικής διακυβέρνησης» με την αξιωματική αντιπολίτευση, αφήνοντας ουσιαστικά ως μοναδική ρεαλιστική διέξοδο τη συμμαχία με τη Νέα Δημοκρατία.
Φαίνεται πως, ελέω και της πτώσης των εκλογικών ποσοστών του Κινήματος, οι συνθήκες έχουν αρχίσει να ωριμάζουν πρόωρα για μια νέα συγκυβέρνηση. Ο κ. Ανδρουλάκης ορθά επεσήμανε ότι «αν η ΝΔ έχει αντίπαλο τον Τσίπρα, θα συγκριθεί με το χθες», θέλοντας να αναδείξει το ΠΑΣΟΚ ως τον μοναδικό υπεύθυνο και σύγχρονο πόλο. Όμως, αυτή ακριβώς η υπευθυνότητα είναι που στο τέλος της ημέρας θα χρησιμοποιηθεί ως το τέλειο ηθικό και πολιτικό άλλοθι για να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, προκειμένου να αποτραπούν η ακυβερνησία και το χάος.
Η περίοδος των ανεύθυνων συνθημάτων τελειώνει. Το ΠΑΣΟΚ, έχοντας βάλει πλάτη στα δύσκολα χρόνια των μνημονίων, γνωρίζει καλά τη διαφορά ανάμεσα στην αντιπολιτευτική ασφάλεια και την κυβερνητική ευθύνη. Το μήνυμα που εστάλη από το τηλεοπτικό στούντιο του ΣΚΑΪ ήταν σαφές για όσους ξέρουν να διαβάζουν πίσω από τις γραμμές: Σε περίπτωση που δεν επιτύχει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ θα είναι εκεί, έτοιμο να συζητήσει τους όρους μιας κυβερνητικής σταθερότητας. Τα υπόλοιπα είναι απλώς προεκλογικά λόγια για την κατανάλωση της κομματικής βάσης.
