Δεκαπέντε χρόνια μετά, επανέρχεται η αντίθεση με την ταμπέλα του «Τέμπη-αντι-Τέμπη». Προστέθηκαν μάλιστα τις τελευταίες ημέρες και οι… επαΐοντες των σεισμών της Σαντορίνης
Και να που ξαναγυρίσαμε στα ίδια με άλλον μανδύα. Το 2009 άνοιξε η αντίθεση «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», χωρίζοντας τις πολιτικές δυνάμεις και την κοινωνία σε δύο στρατόπεδα. Δεκαπέντε χρόνια μετά, επανέρχεται ή μάλλον γίνεται απόπειρα να επανέλθει αυτή η αντίθεση με την ταμπέλα του «Τέμπη-αντι-Τέμπη». Προστέθηκαν μάλιστα τις τελευταίες ημέρες και οι… επαΐοντες των σεισμών της Σαντορίνης. Το 2009, η αντίθεση ήταν «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» και δεν γινόταν απολύτως τίποτα σ’ όλη την Ελλάδα και σε όλους τους τομείς της ζωής μας που να μην αναγόταν σ’ αυτό. Από τους νόμους που περνούσαν στη Βουλή μέχρι τις διαδηλώσεις στις πλατείες και από τις σόμπες που προκαλούσαν πυρκαγιές σε διαμερίσματα μέχρι τα επεισόδια στις Σκουριές και στην Κερατέα. Εκείνος ο κύκλος έκλεισε το 2015, με ολοκληρωτική νίκη του Τσίπρα και με το να ζήσουμε ό,τι ζήσαμε με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Σήμερα γίνεται ξανά απόπειρα να μεταβληθεί το θέμα των Τεμπών στο κυρίαρχο και βασικό θέμα που εν τέλει θα καθορίσει την πορεία της πολιτικής ζωής του τόπου. Δεν έχει επιτευχθεί ακόμα, αλλά δεκάδες συνιστώσες (πολιτικές, οικονομικές, γεωπολιτικές) σπρώχνουν προς τα εκεί, εκμεταλλευόμενες την τραγωδία των Τεμπών και πατώντας πάνω στον πόνο των οικογενειών των θυμάτων και στη λαϊκή οργή.
Κάποιοι αποβλέπουν σε πολιτική αστάθεια, αμφισβήτηση των θεσμών και λαϊκά δικαστήρια. Τα Τέμπη θα μπορούσαν να είναι και μια μικρογραφία της Ελλάδας: Μια κυβέρνηση που πιέζεται από την πλατεία και πέφτει σε πολλά λάθη. Άνθρωποι άσχετοι με το αντικείμενο, που έχουν γίνει ειδικοί και πολιτικοί τυμβωρύχοι.
Ως πολίτες έχουμε χάσει τον μπούσουλα με τα σενάρια για την τραγωδία των Τεμπών. Στοιχεία συνεχώς αποκαλύπτονται, ανακυκλώνονται και διαψεύδονται την επομένη. Ακόμη και οι ειδικοί αλληλοαναιρούν τις διαπιστώσεις τους. Κανείς δεν ξέρει πια τι και ποιον να πιστέψει και είναι αδύνατον να βρεις έστω ψήγματα αλήθειας σε έναν ορυμαγδό fake news. Τοξικότητα όμως έχουμε και για τους σεισμούς στη Σαντορίνη, που κάποιοι στο διαδίκτυο τους απέδωσαν μάλιστα στις… ανεμογεννήτριες (το ότι η Σαντορίνη δεν έχει ανεμογεννήτριες δεν έχει σημασία…). Έχουν τόσο αφηνιάσει τα σενάρια συνωμοσίας, που ορισμένοι (και πολιτικοί) υπαινίσσονται πλέον ότι προσχηματικά ο Μητσοτάκης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για να ξεχαστούν τα υπόλοιπα. «Το “σηκώνουν” πολύ αυτό το θέμα (των σεισμών στη Σαντορίνη). Μήπως για να καλύψουν κάτι άλλο που προκαλεί παλλαϊκή οργή;» αναρωτήθηκε από τηλεοράσεως διακεκριμένος σεισμολόγος, που υπήρξε (το 2024) και υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Νίκη. Αδιανόητα πράγματα. Ποιος επωφελείται όμως από την τοξικότητα, τα fake news, το χάος; Από τα στοιχεία των τελευταίων δημοσκοπήσεων γίνεται φανερό ότι τα συστημικά κόμματα χάνουν. Κερδισμένες βγαίνουν οι δυνάμεις της άκρας Δεξιάς και οι αντισυστημικοί. Μακάρι να διαψευστώ, αλλά αν πάμε σε ραγδαίες εξελίξεις υπό το βάρος της τοξικότητας που και πάλι αναπτύσσεται τελευταία, ενδέχεται αυτό που ζήσαμε με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να ήταν παιδική χαρά μπροστά σ’ αυτό που πιθανόν (αλλά απεύχομαι) να επέλθει.
του Φώτη Σιούμπουρα
