Νέο αυστηρό μήνυμα από την Ουάσιγκτον για Ιράν και παγκόσμιες συμμαχίες
Σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ έστειλε μήνυμα προς συμμάχους και εταίρους των Ηνωμένων Πολιτειών, υπογραμμίζοντας ότι η Ουάσιγκτον θα επιβραβεύει όσους ενισχύουν την κοινή άμυνα, αλλά θα επιβάλλει συνέπειες σε όσους δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους.
Κατά την ακρόασή του στο Κογκρέσο, ο Χέγκσεθ τόνισε ότι οι ΗΠΑ δίνουν πλέον ιδιαίτερη έμφαση στο ποιοι σύμμαχοι «στέκονται πραγματικά στο πλευρό τους», σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων, με αιχμή την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και το Ιράν.
Όπως ανέφερε, χώρες όπως το Ισραήλ, η Νότια Κορέα, η Πολωνία, η Φινλανδία και τα κράτη της Βαλτικής συγκαταλέγονται στους «πρότυπους συμμάχους», οι οποίοι ενισχύουν ενεργά την άμυνά τους και θα έχουν, όπως είπε, την «ιδιαίτερη στήριξη της Ουάσιγκτον».
Αντίθετα, προειδοποίησε ότι κράτη που δεν αναλαμβάνουν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί στο πλαίσιο της συλλογικής άμυνας «θα αντιμετωπίσουν συνέπειες», χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες.
Νέα στρατηγική πίεσης και αμυντικές δαπάνες-ρεκόρ
Ο Αμερικανός υπουργός αναφέρθηκε και στο αίτημα του Λευκού Οίκου για αμυντικό προϋπολογισμό-ρεκόρ, τονίζοντας ότι η στρατηγική των ΗΠΑ στοχεύει στη διατήρηση της παγκόσμιας στρατιωτικής υπεροχής τους, σε ένα περιβάλλον πολλαπλών απειλών.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουάσιγκτον επιχειρεί παράλληλα την ανασυγκρότηση της αμυντικής βιομηχανίας σε επίπεδα «πολεμικής ετοιμότητας», ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες γεωπολιτικές προκλήσεις.
Σαφές μήνυμα προς το Ιράν
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο Ιράν, επαναλαμβάνοντας τη σκληρή γραμμή της αμερικανικής κυβέρνησης στο ζήτημα του πυρηνικού του προγράμματος.
«Το Ιράν δεν μπορεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», τόνισε, χαρακτηρίζοντας την προσπάθεια αποτροπής ως ζήτημα άμεσης εθνικής ασφάλειας για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους.
Η μεγάλη εικόνα
Πίσω από τις δηλώσεις του Χέγκσεθ, ο οποίος κατέθεσε εφ όλης της ύλης και απάντησε σε ερωτήσεις για τον πόλεμο στο Ιράν, διαμορφώνεται ολοένα και πιο καθαρά η στρατηγική της Ουάσιγκτον: αυστηρότερο κριτήριο συμμαχιών, μεγαλύτερες αμυντικές υποχρεώσεις για τους εταίρους και σαφής διάκριση μεταξύ «ενεργών συμμάχων» και κρατών που δεν συμβαδίζουν με τις αμερικανικές προτεραιότητες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική ηγεσία επανατοποθετείται δυναμικά στο διεθνές σκηνικό, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στη στρατιωτική ισχύ, αλλά και στο ποιοι τελικά θεωρούνται πραγματικοί σύμμαχοι στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια.
