«Ο Σωκράτης Φάμελλος παρέλαβε τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο 10% και τώρα βρίσκεται δημοσκοπικά στο 1,5%», δηλώνει στην «Political» ο Γιάννης Μοίρας, μέλος τηςΚεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ο πρώτος που ζήτησε παραίτηση του προέδρου Σωκράτη Φάμελλου. Και την ξαναζητάει μέσω της «Political», καθώς κρίνει ότι έχει οδηγήσει την παράταξη «σε ένα απόλυτο στρατηγικό αδιέξοδο και σε απαξίωση στα μάτια της κοινής γνώμης».
Ο Γιάννης Μοίρας θεωρεί πως «εφόσον πράγματι δεν υπάρχει χώρος για οργανωμένη συνεργασία με την ΕΛΑΣ», όπως δηλώνουν ο Αλέξης Τσίπρας και εκπρόσωποί του, «ορισμένοι, βουλευτές και μέλη της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ διαπραγματεύονται ατομικά την πολιτική τους επιβίωση μέσω της ΕΛΑΣ». Κρίνει πως αυτά τα στελέχη έχουν διπλή κομματική «υπηκοότητα» και ότι αυτό που γίνεται «δεν μπορεί να συμβαίνει σε σοβαρό κόμμα», καθώς «δεν είναι άηθες μόνο, είναι απαράδεκτο!».
Μέσα σε αυτό το διόλου εύκρατο πολιτικό κλίμα ο κ. Μοίρας επαναλαμβάνει σαφώς πως «ο κ. Φάμελλος πρέπει να απαντήσει κατά πού αληθινά το πηγαίνει. Με καθαρές κουβέντες. Όχι με κομπιάσματα ή κομπασμούς».
Στην πρόσφατη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ βρεθήκατε να μειοψηφείτε. Η ψηφισμένη από την πλειοψηφία εισήγηση Φάμελλου σας δεσμεύει όλους. Γιατί διαφοροποιείστε;
Ο κ. Φάμελλος λέει ότι η απόφαση ήταν δημοκρατική και πλειοψηφική. Εκείνο που δεν λέει είναι ότι ψήφισαν αρκετοί οι οποίοι, ενώ παραμένουν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και της Κεντρικής Επιτροπής, ταυτόχρονα έκαναν -ακόμη και πριν από τη συνεδρίαση της 6ης Ιουνίου- και κάνουν ανοικτή καμπάνια υπέρ της ΕΛΑΣ. Πρόκειται ουσιαστικά για στελέχη με διπλή κομματική «υπηκοότητα», κάτι που δεν γίνεται να συμβαίνει σε σοβαρό κόμμα. Δεν είναι άηθες μόνο, είναι απαράδεκτο!
Ο λόγος είναι προφανής: θα αποχωρήσουν επισήμως όταν βεβαιωθούν ότι μέσα από την ψήφο τους έχουν οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε αδρανοποίηση, ρευστοποίηση του δυναμικού του σε στελέχη και μέλη προς την πλευρά της ΕΛΑΣ και σε de facto διάλυση. Όμως, αυτό δεν είναι απαράδεκτο μόνο, είναι και εντελώς ανήθικο!
Ακούστηκε επίσης ότι το αποτέλεσμα ήταν 80%-20%. Αυτό δεν ισχύει. Η πραγματική αναλογία ήταν περίπου 65%-35%, πιθανότατα ακόμη και 60%-40%. Ζητήσαμε καταμέτρηση ψήφων στην ψηφοφορία και ονομαστικοποίηση στο ποιος ψήφιζε, ειδικά οι διπλοί «υπήκοοι». Το προεδρείο αρνήθηκε και τα δύο. Να το πούμε με ειλικρίνεια: δεν υπήρξε διαφάνεια.
Η ψηφισμένη εισήγηση Φάμελλου λέει «όχι αντιπαραθετικά ψηφοδέλτια με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα». Εσείς, που διαφωνείτε, αποκλείετε τη συνεργασία;
Κανείς δεν επιδιώκει αντιπαράθεση με τον Αλέξη Τσίπρα. Η πολιτική αντιπαράθεση αφορά τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του. Την κυβέρνηση της αισχροκέρδειας, των λεόντειων συμβάσεων
και αναθέσεων σε ημέτερους επιχειρηματίες με ζημία του Δημοσίου. Την κυβέρνηση της διαφθοράς και της καταρράκωσης του κράτους δικαίου. Αυτοί είναι οι αντίπαλοι. Με αυτούς μόνο αντιπαρατιθέμεθα. Στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπάρχουν όμως δύο διαφορετικές προσεγγίσεις. Η πρώτη, που εκφράσαμε με τις τροπολογίες μας, υποστηρίζει τη στρατηγική συμπόρευση κομμάτων, ομάδων, συλλογικοτήτων και προσωπικοτήτων του προοδευτικού χώρου σε ένα ευρύ μέτωπο πολιτικής αλλαγής. Σε αυτήν τη διαδικασία θεωρούμε ότι
ο ρόλος του Αλέξη Τσίπρα είναι καθοριστικός. Οργανικό τμήμα αυτής της προσπάθειας πρέπει να είναι και ο συντεταγμένος ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Για να πείσει ένα τέτοιο εγχείρημα, χρειάζονται θεσμικός διάλογος, διαφάνεια, αμοιβαίος σεβασμός και προγραμματικές συγκλίσεις, χωρίς να απαιτείται απόλυτη ταύτιση.
Η δεύτερη προσέγγιση, του κ. Φάμελλου και της «ό,τι να ’ναι» πλειοψηφίας του, θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρέπει ουσιαστικά να αυτοκαταργηθεί και να προεξοφλήσει ότι δεν θα κατέβει καν στις εκλογές. Δεν μιλά για οργανωμένη και διαφανή συμπόρευση, αλλά οδηγεί πρακτικά στην απορρόφηση στελεχών και στη διάλυση
του κόμματος. Για αυτό και δυσκολεύεται τόσο πολύ να εξηγήσει δημόσια τι ακριβώς λέει και τι ακριβώς σημαίνει η απόφαση της ΚΕ της 6ης Ιουνίου.
Θέσατε και χρονικές προθεσμίες στον Σωκράτη Φάμελλο για να συζητήσει με τον Αλέξη Τσίπρα και να σας φέρει συγκεκριμένο σχέδιο συνεργασίας. Ποια συνεργασία επιδιώκετε, όταν ο πρώην πρωθυπουργός έχει σε όλους τους τόνους εξηγήσει πως δεν θέλει συνεργασίες με οργανωμένα κόμματα και με οργανωμένες ομάδες;
Ο Αλέξης Τσίπρας και τα στελέχη του δηλώνουν σε όλους τους τόνους ότι δεν επιδιώκουν συνεργασίες με κόμματα ή οργανωμένες ομάδες αλλά με μεμονωμένα πρόσωπα. Μπορεί να θεωρηθεί αυτό
ενότητα της Αριστεράς, για την οποία δήθεν κόπτονται κάποιοι; Υπάρχουν δύο αλληλένδετα ενδεχόμενα.
Πρώτον, ο κ. Φάμελλος κερδίζει χρόνο, μεταθέτοντας την οριστικοποίηση των εσωκομματικών εξελίξεων μέχρι να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε πλήρη πολιτική απαξίωση.
Δεύτερον, εφόσον πράγματι δεν υπάρχει χώρος για οργανωμένη συνεργασία, ορισμένοι διαπραγματεύονται ατομικά την πολιτική τους επιβίωση μέσω της ΕΛΑΣ.
Ο κ. Φάμελλος πρέπει λοιπόν να απαντήσει κατά πού αληθινά το πηγαίνει. Με καθαρές κουβέντες. Όχι με κομπιάσματα ή κομπασμούς.
Παρατηρείται μια φυγή κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ενώ βουλευτές προτίθενται να ανεξαρτητοποιηθούν με στόχο την τελική ένταξή τους στο νέο κόμμα. Είσαστε διατεθειμένοι να κρατήσετε τα κλειδιά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, έστω και ως μια μικρή ομάδα;
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει ιστορία, πολιτική διαδρομή, κυβερνητικό έργο, πρόγραμμα και στελέχη πρώτης γραμμής. Ο Αλέξης Τσίπρας υπήρξε ο ηγέτης του, αλλά δεν ήταν μόνος του ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όπως επίσης δεν ταυτίζεται με ολόκληρη την Αριστερά, εφόσον αποκλείει και απορρίπτει συλλήβδην τα οργανωμένα κομμάτια της.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ διαθέτει τις προϋποθέσεις να συμμετάσχει αυτόνομα στις εκλογές και να εκπροσωπηθεί στη Βουλή. Μάλιστα, οι δυνατότητές του ενισχύονται μέσα από επιμέρους συνεργασίες με κόμματα, ομάδες, συλλογικότητες και προσωπικότητες του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, επιλογή που, σύμφωνα με όσα δηλώνονται, δεν αποτελεί κατεύθυνση του εγχειρήματος Τσίπρα.
Εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν θα αφαιρέσει ποσοστά από την ΕΛΑΣ και τον Τσίπρα; Άρα πάμε στο λεγόμενο «αντιπαραθετικό»; Δεν θα του στερήσει τη δυνατότητα να κερδίσει τον Μητσοτάκη;
Οι εκλογές κερδίζονται στον λεγόμενο μεσαίο χώρο. Εκεί επενδύει στρατηγικά ο Μητσοτάκης και εκεί επιδιώκει να εμπεδώσει την κυριαρχία του. Αν δεν κερδίσει αυτοδυναμία, έχει ανοιχτές λύσεις κυβερνητικής συνεργασίας είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με κόμματα στα δεξιά του, δηλαδή με Καρυστιανού, Βελόπουλο ή Λατινοπούλου. Βλέπετε ότι τους τρεις αυτούς ούτε τους ενοχλεί, ούτε τους αγγίζει.
Αν ο Αλέξης Τσίπρας έρθει πρώτος χωρίς αυτοδυναμία, ο μοναδικός κυβερνητικός εταίρος θα είναι το ΠΑΣΟΚ, εφόσον υποκλιθεί πολιτικά στη σημιτική του πτέρυγα – με ό,τι σημαίνει κάτι τέτοιο. Θα διαθέτει όμως εναλλακτικούς εταίρους στον χώρο της Αριστεράς; Δύσκολα, αν στο μεταξύ έχουν αποδυναμωθεί ή διαλυθεί οι υφιστάμενοι πολιτικοί φορείς της.
Επομένως η ύπαρξη ενός αυτόνομου και ενεργού ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν λειτουργεί αναγκαστικά εις βάρος του Τσίπρα. Αντίθετα, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πολιτικό στήριγμα σε μια συμμαχία, αναλόγως και του τι θα βγάλει η πρώτη κάλπη. Απορώ πώς και δεν γίνεται αυτό κατανοητό!
Είστε ο πρώτος από την Κεντρική Επιτροπή που ζητήσατε δημοσίως παραίτηση του κ. Φάμελλου. Με ξεκάθαρο λόγο.Ακολούθησαν ορισμένοι άλλοι που το θέτουν μάλλον πιο «διπλωματικά». Θα το επαναλαμβάνατε κι εδώ;
Παρέλαβε τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο 10% και τώρα βρίσκεται δημοσκοπικά στο 1,5%. Τον έχει επίσης οδηγήσει σε ένα απόλυτο στρατηγικό αδιέξοδο και σε απαξίωση στα μάτια της κοινής γνώμης. Ήδη θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί.
