Χθες το πρωί, στις 8.30 ακριβώς, βρέθηκα στον τρίτο όροφο ενός κτιρίου με θέα το Σύνταγμα.
Με περίμενε γαλλικός καφές, αρκετά καλός, μπαίνοντας στο γραφείο για να συναντήσω έναν φίλο (από τα παλιά), τον οποίο εμπιστεύομαι σφόδρα. Ξέρει το «γαλάζιο» inside παρασκήνιο όσο λίγοι στο κόμμα της ΝΔ.
Η κουβέντα διήρκεσε ακριβώς μία ώρα, καθώς έπρεπε να μεταβώ προς τα βόρεια, σε άλλο ραντεβού. Θα σας πω ότι έμαθα πολλά για όσα συμβαίνουν κυρίως στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ.
Εντάξει, θα γίνω πάλι το κακό παιδί και θα σας πω ότι ορισμένοι «γαλάζιοι» το έχουν παρακάνει – δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί συνάδελφοί τους που κινούνται στα όρια που έχει βάλει το Μαξίμου τούς χαρακτηρίζουν (ανοικτά μάλιστα) «πέμπτη φάλαγγα».
Η σχέση τους με τους υπουργούς και τους υφυπουργούς είναι κάκιστη, γράφουν στα παλαιά τους υποδήματα τις διαδικασίες (πχ, κατάθεση επίκαιρων ερωτήσεων χωρίς ενημέρωση), ενώ μπαίνουν στη Βουλή με διάθεση να κάνουν σόου ώστε να ακουστούν και να αναδειχτούν στις τοπικές κοινωνίες απ’ όπου εκλέγονται.
Το θέμα είναι πως έχουν μαρκαριστεί με κίτρινο μαρκαδόρο στο Μαξίμου και δεν τους βλέπω και πολύ καλά στις επόμενες εκλογές, αν είναι στα ψηφοδέλτια. Για κάποιους μάλιστα έμαθα ότι έχουν συμφωνήσει με τον Σαμαρά και πως κάνουν σαματά μέχρι ο πρώην πρωθυπουργός να προχωρήσει στην ίδρυση του κόμματος
