Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, αναφερόμενος μεταξύ άλλων στο συλλαλητήριο που έγινε την τελευταία μέρα του χειμώνα, Παρασκευή 28/2, με αφορμή τη συμπλήρωση δύο ετών από τη μαύρη επέτειο των Τεμπών, δήλωσε πως «όσοι πάνε στα συλλαλητήρια για τα Τέμπη στηρίζουν Κωνσταντοπούλου». Το παραπάνω εξήχθη από την επιχειρηματολογία του υπουργού, ότι η νομικός και αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας έχει προβεί σε ξεχωριστές μηνύσεις στους εμπλεκόμενους της υπόθεσης, όπως σε ιατροδικαστές, πυροσβέστες, αστυνομικούς, ανακριτές και στον εφέτη ανακριτή, «φρενάροντας» ουσιαστικά τη δίκη.
Τι συμπεραίνεται, όμως, από τη δήλωση του υπουργού, «όσοι πάνε στα συλλαλητήρια για τα Τέμπη στηρίζουν Κωνσταντοπούλου»;
Αποδεικνύεται με τον πιο εμφατικό τρόπο πως αξιωματική αντιπολίτευση στην παρούσα κοινοβουλευτική θητεία δεν υπάρχει και τη θέση της έχει πάρει η Πλεύση Ελευθερίας της κας Ζωής Κωνσταντοπούλου και οι υπόλοιποι πέντε βουλευτές της προτελευταίας αθροιστικά κοινοβουλευτικής παράταξης. Αποτυπώνεται καθημερινά από τις παρουσίες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από τις αναρτήσεις στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και μετουσιώνεται σε ποσοστά στις δημοσκοπήσεις.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πρώτη και με σχεδόν διψήφια διαφορά τη Νέα Δημοκρατία, έπεται το ΠΑΣΟΚ, που διαρκώς πέφτει, και μετά ακολουθεί «πόλεμος» μεταξύ των «αντισυστημικών» προσωποπαγών κομμάτων, όπως είναι η Πλεύση Ελευθερίας, η Ελληνική Λύση και η Φωνή Λογικής.
Στηρίζουν, όμως, όσοι βρέθηκαν στα συλλαλητήρια την πρόεδρο Ζωή Κωνσταντοπούλου;
Φυσικά και όχι! Τα συλλαλητήρια είχαν αθρόα προσέλευση, με πολίτες προερχόμενους από όλες τις κοινωνικές βαθμίδες, «κατεβαίνοντας» ο καθένας για τους δικούς τους ξεχωριστούς λόγους.
Τα «συστημικά» κόμματα και, για να μην κρυβόμαστε, τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και το ΠΑΣΟΚ έχουν χρέος να σταθούν στο ύψος τους και να κρατήσουν τη χώρα όρθια, όπως είχαν κάνει για 2,5 χρόνια, από τις 17 Ιουνίου 2012 έως και τις πρώτες μέρες του Ιανουαρίου του 2015. Έχουν χρέος να εργαστούν και να προασπίσουν τις αρχές και τις αξίες του δημοκρατικού πολιτεύματος, του κράτους δικαίου και της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης, δείχνοντας τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει η κοινωνία.
Τότε ήταν οι πάνω και κάτω πλατείες, ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, η Χρυσή Αυγή. Τώρα είναι η κα Κωνσταντοπούλου, ο κ.Βελόπουλος και «σύρονται» δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ, ο εμφανώς αποδυναμωμένος και διαλυμένος ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά και η εξωκοινοβουλευτική Ακροδεξιά και Ακροαριστερά.
Δεν γίνεται και δεν είναι σωστό αξιωματική αντιπολίτευση στους δρόμους και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να είναι η κα Ζώη Κωνσταντοπούλου, να έχουμε την «αντιπολίτευση των έξι». Και δεν γίνεται γιατί είναι καθαρά ένα προσωποπαγές κόμμα, με τους υπόλοιπους πέντε βουλευτές, πλην των ηθοποιών κ.κ. Μπιμπίλα και Καραναστάση, να μην τους γνωρίζει η πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας και η δράση του κόμματος να είναι μόνο τα Τέμπη.
Η χώρα έχει «καεί» αρκετά από τους πειραματισμούς. Και ναι, είναι φρικτό και εγκληματικό λάθος μέρος της αντιπολίτευσης να οικειοποιείται τα συλλαλητήρια, όπως δήλωσε και ένας πατέρας εκ των θυμάτων των Τεμπών, ο κ. Παύλος Ασλανίδης.
Οι 57 ψυχές ψάχνουν δικαίωση, η οποία θα έρθει από τη Δικαιοσύνη. Οι 57 ψυχές θυσιάστηκαν ως άλλες Ιφιγένειες και απαιτούν ασφαλείς δημόσιες συγκοινωνίες, αξιοκρατία και αλλαγή νοοτροπίας του Νεοέλληνα.
Γράφει ο Στρατής Κοκκινέλλης
Φιλόλογος-δημοσιογράφος
