Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήταν η ομιλία του πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι στην τελετή όπου του απονεμήθηκε το Διεθνές Βραβείο «Καρλομάγνος». Ο κορυφαίος Ευρωπαίος οικονομολόγος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το επίπεδο γεωπολιτικής θωράκισης στο οποίο βρίσκεται σήμερα η ΕΕ. «Για πρώτη φορά είμαστε πραγματικά μόνοι», δήλωσε εμφατικά και πρόσθεσε πως οι ΗΠΑ «έχουν καταστεί πιο συγκρουσιακές και απρόβλεπτες και ενδέχεται να μην εγγυώνται πλέον την ασφάλειά μας.»
- του Βασίλη Βρανά – Σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας, διδάκτωρ Φιλοσοφικής Σχολής ΕΚΠΑ
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο χαιρετισμός που απηύθυνε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην τελετή βράβευσης: «Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας γκρέμισε την ψευδαίσθηση ότι η ειρήνη στην ήπειρό μας ίσχυε αξιωματικά και δεν θα αμφισβητούνταν ποτέ», ανέφερε. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θυμήθηκε, μάλιστα, τη θρυλική φράση «whatever it takes», την οποία είχε χρησιμοποιήσει ο Μάριο Ντράγκι το 2012, για να τονίσει πως η ΕΚΤ θα έκανε ό,τι χρειαζόταν για να σώσει το ευρώ. Όπως είπε: «Αυτή είναι η νέα έννοια της φράσης “ό,τι κι αν χρειαστεί”: ανταγωνιστικότητα, ασφάλεια και η δυνατότητα να ενεργούμε με δική μας πρωτοβουλία». Επιπρόσθετα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε πως, αν η Ένωση θέλει να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα το ζήτημα της ασφάλειας, τότε «η συλλογική μας άμυνα πρέπει να καταστεί κεντρικό στοιχείο της γεωπολιτικής μας σκέψης».
Στο ίδιο πλαίσιο, η διάδοχος του Μάριο Ντράγκι στο τιμόνι της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ σημείωσε πως η «Ευρώπη βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με έναν κόσμο πολύ λιγότερο επιεική απέναντι στα κενά της θεσμικής της αρχιτεκτονικής. Θεσμοί που δημιουργήθηκαν για μια προηγούμενη εποχή δοκιμάζονται σήμερα από απαιτήσεις για τις οποίες δεν είχαν σχεδιαστεί.»
Είναι πρόδηλο πως οι ραγδαίες γεωπολιτικές εξελίξεις (οι οποίες περιλαμβάνουν πλέον και πολεμικές συγκρούσεις) απαιτούν στιβαρή ηγεσία, γρήγορα αντανακλαστικά και συλλογικό όραμα. Η νέα ευρωπαϊκή realpolitik προϋποθέτει ότι οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών θα είναι σε θέση να διαχειριστούν αποτελεσματικά το νέο παγκόσμιο status quo. Αυτό ισχύει και για την Ελλάδα. Για τον λόγο αυτό, όποτε κι αν στηθούν κάλπες, πρέπει να ψηφίσουμε έχοντας επίγνωση των πολιτικών διακυβευμάτων που είναι μπροστά μας.
Όπως σημείωσε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την έναρξη των εργασιών του 16ου Συνεδρίου της ΝΔ: «Αν το τριψήφιο τηλέφωνο χτυπήσει στις 03:00 το πρωί, ποιος θα το σηκώσει και τι θα πει σε έναν κόσμο αστάθειας και αβεβαιότητας; […] Δεν αναμετριόμαστε με το κενό. Αναμετριόμαστε με συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία διεκδικούν να αναλάβουν τη βαριά ευθύνη να καθίσουν στο γραφείο στο Μέγαρο Μαξίμου».
Σε τελική ανάλυση, τα κράτη πρέπει να κυβερνηθούν ακόμη και υπό δύσκολες συνθήκες και κάποιος οφείλει να αναλαμβάνει την ευθύνη των δύσκολων αποφάσεων. Ως εκ τούτου, η πολιτική αναμέτρηση του 2027 οφείλει να διεξαχθεί με κριτήριο τη δυνατότητα άσκησης ηγεσίας και όχι με όρους διαμαρτυρίας. Η λογική της ψήφου διαμαρτυρίας (όπως και η αποχή) δεν ευνόησαν ποτέ καμία χώρα.
