Το εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, όπου το ακροδεξιό κόμμα Alternative für Deutschland (AfD) άγγιξε το σαρωτικό 43,8%, δεν αποτελεί απλώς έναν τοπικό πολιτικό τριγμό. Αποτελεί έναν βαθύ, συστημικό σεισμό που στέλνει ένα ξεκάθαρο, ανησυχητικό μήνυμα από την καρδιά της Γερμανίας προς ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
- του Στέλιου Κυμπουρόπουλου, Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας και πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ
Έχοντας ζήσει από μέσα τις ισορροπίες και τις πολιτικές μάχες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, γνωρίζω καλά ότι η άνοδος των άκρων δεν γεννιέται στο κενό. Είναι το αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης κοινωνικής και οικονομικής κόπωσης, η οποία εργαλειοποιείται από λαϊκιστικές δυνάμεις. Το αποτέλεσμα στη Γερμανία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημοκρατική σταθερότητα και την κοινωνική συνοχή της Γηραιάς Ηπείρου.
Είναι αλήθεια ότι μεγάλο μέρος των πολιτών που στράφηκαν στο AfD δεν ασπάζεται απαραίτητα τον σκληρό πυρήνα της εξτρεμιστικής ιδεολογίας του. Για πολλούς, η επιλογή αυτή λειτούργησε ως μια ψήφος αντίδρασης και τυφλής διαμαρτυρίας. Μια κραυγή απόγνωσης απέναντι στην καθημερινή αβεβαιότητα, το Μεταναστευτικό, την ακρίβεια και την αίσθηση ότι οι παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις έχουν αποκοπεί από τα πραγματικά προβλήματα του δρόμου.
Ωστόσο, ως κοινωνία οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς: Η ψήφος διαμαρτυρίας στα άκρα δεν προσφέρει λύσεις, παρά μόνο ζημιές. Τα λαϊκιστικά μορφώματα τρέφονται από τα προβλήματα, αλλά στερούνται ρεαλιστικών προτάσεων για την επίλυσή τους. Η ιστορία μάς έχει διδάξει, με τον πιο σκληρό τρόπο, ότι οι εύκολες απαντήσεις σε σύνθετα προβλήματα οδηγούν μαθηματικά σε βαθύτερους διχασμούς, απομονωτισμό και οπισθοδρόμηση. Όταν γκρεμίζεις το σπίτι επειδή στάζει η σκεπή, το μόνο που καταφέρνεις είναι να μείνεις απροστάτευτος στη θύελλα.
Σε αυτή την επικίνδυνη τροχιά που έχει πάρει η Ευρώπη, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε. Οι ίδιες οι πολιτικές ηγεσίες φέρουν τεράστια ευθύνη. Όταν το πολιτικό κέντρο και οι κυβερνήσεις αφήνουν κενό χώρο, δεν ακούν τις ανησυχίες των πολιτών ή καθυστερούν να δώσουν αποτελεσματικές απαντήσεις, τότε ανοίγουν διάπλατα την πόρτα στην ανάπτυξη τέτοιων ιδεών.
Η απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς είναι το λίπασμα για τον λαϊκισμό. Οι μετριοπαθείς, δημοκρατικές δυνάμεις δεν μπορούν πλέον να επαναπαύονται σε θεωρητικές διακηρύξεις. Χρειάζεται αυτοκριτική, τόλμη και πάνω απ’ όλα επιστροφή στην πολιτική των απτών αποτελεσμάτων. Η χώρα μας ακόμα μαζεύει τα κομμάτια της από μια σκληρή περίοδο που τα άκρα χέρι-χέρι βρέθηκαν να κρατούν τα ηνία της χώρας. Χρέος όλων μας να διαφυλάξουμε ό,τι με κόπο χτίζουμε και να αγωνιζόμαστε για μια μεγάλη Ελλάδα.
