Τον τελευταίο πολίτη στην ποιο απόμερη γωνιά της χώρας να ρωτήσεις για τα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός από τη Θεσσαλονίκη θα σου πει «ό,τι πάρεις κέρδος είναι αλλά δεν φτάνουν ούτε για ζήτω…».
- Του Δημήτρη Χατζηνικόλα
Έχει άδικο; Προφανώς και όχι.
Ούτε με 300, ούτε με 400, ούτε με 500 € το χρόνο δεν σώζεται μια οικογένεια σε ένα κράτος που δεν αντιμετωπίζονται οι δομικές αδυναμίες της οικονομίας του.
Οι οποίες φωνάζουν εδώ και δεκαετίες αλλά οι κυβερνώντες προτιμούν τα επιδόματα, σε στοχευμένες ομάδες και όπως πάντα λίγο πριν τις κάλπες!
Η χώρα δεν παράγει, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών είναι ο πιο αδιάψευστος μάρτυρας.
Η ακρίβεια κατατρώει τα ήδη πενιχρά και μνημονιακά εισοδήματα.
Η ερήμωση της επαρχίας είναι γεγονός.
Η υπογεννητικότητα το ίδιο.
Και όποιος νομίζει ότι η λύση είναι μια έκτακτη ενίσχυση σε οικογένειες με παιδιά, ύψους 150 ευρώ για κάθε παιδί είναι γελασμένος.
Είναι εξαιρετικά λυπηρό αυτό το δημοπρατήριο που έχει εξελιχθεί η ΔΕΘ.
Και εξίσου λυπηρό να βλέπεις Κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα να επιστρέφουν σε κομματικές πρακτικές παρελθόντων ετών θεωρώντας τους πολίτες ιθαγενείς και την ψήφο τους ανταλλάξιμη έναντι πινακίου φακής.
Κι όποιος νομίζει πως όλο αυτό δεν έχει πολιτικές επιπτώσεις είναι γελασμένος.
Ας ρίξει μια ματιά στη Σαξονία-Άνχαλτ.
Το 60,1% της εργατικής τάξης στην ακροδεξιά «Εναλλακτική για τη Γερμανία» χτυπάει καμπάνες από εδώ μέχρι τον καθεδρικό ναό της Δρέσδης. Working class hero, αλλά βγάζει και δόντια που και που… Για να μην πέφτουν κάποιοι από τα σύννεφα την επομένη των εκλογών το γράφω.
Δεξιότερα της δεξιάς πολυκατοικίας γίνονται πραγματάκια. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που κάποιοι καταδικασμένοι και φυλακισμένοι σήμερα πήγαιναν συνοδεία τις γριές στις λαϊκές να ψωνίσουν…
