Μια οργανωμένη πρακτική διοχέτευσης ύποπτων κεφαλαίων στο τραπεζικό σύστημα, μέσω υπερπληρωμών λογαριασμών εταιρειών κοινής ωφέλειας, εντόπισε η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες
Σύμφωνα με τα ευρήματα της Αρχής, ιδιώτες κατέβαλλαν στους παρόχους ποσά πολύ μεγαλύτερα από τις πραγματικές οφειλές τους και στη συνέχεια ζητούσαν επιστροφή της διαφοράς, υποστηρίζοντας ότι η πληρωμή είχε γίνει κατά λάθος. Έτσι, τα χρήματα κατέληγαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς με την αιτιολογία της επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, αποκτώντας επίφαση νόμιμης προέλευσης.
Οι εταιρείες κοινής ωφέλειας χρησιμοποιούνταν, κατά την Αρχή, εν αγνοία τους ως ενδιάμεσοι κρίκοι. Η εμφάνισή τους ως αποστολέων των χρημάτων αποσκοπούσε στην απόκρυψη της αρχικής προέλευσης των κεφαλαίων και στην παραπλάνηση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.
Η διαδικασία ξεκινούσε με τη σύναψη συμβάσεων παροχής υπηρεσιών για ακίνητα που οι εμπλεκόμενοι εμφανίζονταν να μισθώνουν ή να κατέχουν. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα ίδια πρόσωπα είχαν συμβάσεις με πολλούς παρόχους για διαφορετικά ακίνητα.
Ακολουθούσαν επαναλαμβανόμενες πληρωμές, δυσανάλογες προς την κατανάλωση ή τις οφειλές, οι οποίες δημιουργούσαν μεγάλα πιστωτικά υπόλοιπα. Για τις συναλλαγές χρησιμοποιούνταν συχνά κάρτες και άλλα χρηματοοικονομικά μέσα από ιδρύματα του εξωτερικού.
Στη συνέχεια, οι πελάτες ζητούσαν να μεταφερθούν τα υπόλοιπα σε τραπεζικούς λογαριασμούς, κυρίως στην Ελλάδα. Οι λογαριασμοί των επιστροφών ήταν στην πλειονότητά τους διαφορετικοί από εκείνους που είχαν χρηματοδοτήσει τις αρχικές πληρωμές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ίδιος λογαριασμός συγκέντρωνε επιστροφές από πολλούς παρόχους.
Σύμφωνα με την Αρχή, τα ποσά δεν δικαιολογούνταν από τη φορολογική και οικονομική εικόνα των εμπλεκομένων, ενώ σε ορισμένες υποθέσεις διαπιστώθηκε προέλευση από απάτες, κυρίως μέσω του τραπεζικού συστήματος.
Οι δέκα ενδείξεις που αποκάλυψαν την πρακτική
- Πληρωμές χωρίς αντίστοιχη οφειλή προς τον πάροχο.
- Ποσά πολύ υψηλότερα από τον λογαριασμό ή την κατανάλωση.
- Συχνές καταβολές εκτός του συνηθισμένου κύκλου εξόφλησης.
- Συνεχής εναλλαγή καρτών και άλλων μέσων πληρωμής.
- Χρήση χρηματοοικονομικών μέσων από ιδρύματα του εξωτερικού.
- Συσσώρευση μεγάλων πιστωτικών υπολοίπων.
- Αιτήματα επιστροφής των υπερβάλλοντων ποσών.
- Επιστροφές σε διαφορετικούς λογαριασμούς από εκείνους της αρχικής πληρωμής.
- Πολλαπλές επιστροφές από διαφορετικούς παρόχους στον ίδιο λογαριασμό μέσα σε σύντομο διάστημα.
- Εισροές ασύμβατες με την οικονομική εικόνα του δικαιούχου.
Η Αρχή επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη μεθοδολογία εμφανίζεται με αυξανόμενη συχνότητα και ζητεί ενίσχυση των μηχανισμών ανίχνευσης και αποτροπής της.
