Έχει εμπεδωθεί τον τελευταίο καιρό η αντίληψη ότι τα ΑΕΙ έχουν μετατραπεί, από άσυλα ελεύθερης έκφρασης καθηγητών και φοιτητών, σε άσυλα για διακινητές και χρήστες ναρκωτικών, αλλά και σε άσυλα για επίδοξους τρομοκράτες.

Ολόκληρες αίθουσες έχουν μετατραπεί σε ιδιωτικά καταλύματα, αλλά και εργαστήρια «επαναστατικότητας» και πειθαναγκασμού των φοιτητών για τη διεκπεραίωση αλλότριων σκοπών.

Ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου έχει τεράστιες ευθύνες, γιατί προκλητικά μεροληπτεί, τασσόμενος έντεχνα στο πλευρό των καταληψιών. Η εκκένωση των ΑΕΙ, κατά τον Γαβρόγλου, μπορεί να γίνει αν τολμήσουν κάποιοι… ατρόμητοι φοιτητές ν’ αναλάβουν το έργο της εκκαθάρισης.

Η συλλογιστική του υπουργού ομολογουμένως δεν έχει προηγούμενο. Προτρέπει φιλειρηνικούς και φιλομαθείς φοιτητές να εξασκηθούν σε αιματηρές, αν όχι και θανατηφόρες, συγκρούσεις με κουκουλοφόρους! Αλλά και οι φοιτήτριες –κατά τη Γαβρόγλεια λογική– οφείλουν να ξέρουν… καράτε για να μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν τραμπούκους και πιθανούς βιαστές!

Η τάση του κ. Γαβρόγλου είναι οφθαλμοφανής. Εν ονόματι μιας ιδεοληπτικής «προοδευτικότητας», έχει αναγάγει την ασυδοσία στα Πανεπιστήμια σε «καθεστώς».

Δυστυχώς, σ’ αυτή την κυβέρνηση δεν είναι ο μόνος. Είχε προηγηθεί ο προκάτοχός του, Νίκος Φίλης. Παράλληλα προστατευτική αντίληψη σε καθετί το –υποτίθεται– αναρχοαυτόνομο είχε επιδείξει και ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης. Αξίζει να θυμηθούμε ότι υπό την επίσημη ιδιότητά του είχε οδηγήσει φιλικά προς την έξοδο τα μέλη του «Ρουβίκωνα», που λίγο νωρίτερα είχαν εισβάλει στο Κοινοβούλιο, φροντίζοντας μάλιστα να τους στείλει στα σπίτια τους με περιπολικά της ΕΛ.ΑΣ.!

Αλλά, για να επανέλθω στον Γαβρόγλου, δεν είναι κατακριτέα μόνο η αντίληψή του περί «ασυλίας» της εξόφθαλμης παραβατικότητας στα Πανεπιστήμια. Είναι και τα λογοκριτικά ψαλιδίσματά του σε σημαντικά κεφάλαια της διδασκόμενης ύλης στη Μέση Εκπαίδευση, που αφορούν τα ελληνικά γράμματα, αλλά και την ελληνική ιστορία, ακόμη και τον μείζονα ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Ο τρόπος που αντιλαμβάνεται ο Γαβρόγλου το πανεπιστημιακό άσυλο, η υπόθαλψη της ισόβιας φοίτησης και η αλλοίωση της διδακτέας ύλης στη Μέση Εκπαίδευση προς την κατεύθυνση που «δικαιώνει» αριστερίστικες ιδεοληψίες έχουν ήδη καταστήσει τον υπουργό πρόσωπο αξιοκατάκριτο στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Το χαρακτηριστικό, δε, είναι ότι η εμμονική του στάση δεν του επιτρέπει να παραδεχθεί ότι οι ιδεοληψίες του, ως αντιρρησιακές παθογένειες του πρώιμου κομμουνιστικού κινήματος, έχουν αποκηρυχθεί από τον ίδιο τον θεωρητικό του υπαρκτού «επιστημονικού» σοσιαλισμού Βλαδίμηρο Ιλίτς Λένιν. Για όσους δεν θυμούνται, είχε τιτλοφορήσει σχετική του μελέτη το 1920 με τον περιπαικτικό τίτλο «Αριστερισμός, η παιδική αρρώστια του κομμουνισμού».

Σχεδόν 100 χρόνια αργότερα, ο Γαβρόγλου δεν έχει διδαχθεί τίποτα. Ως άτομο, ουδόλως θα ένοιαζε η… αμάθειά του. Ηγείται, όμως, ενός ευαίσθητου υπουργείου και όφειλε να είναι εγκρατής και σώφρων. Να μην «παίζει» με το πανεπιστημιακό άσυλο ή τη διδακτέα ύλη στα σχολεία, ούτε ετσιθελικά να προσπαθεί να επιβάλει νοσηρές, μειοψηφικές αντιλήψεις στην εκπαίδευση.

Δεν περιμένω, βέβαια, ότι θα εισακουσθούν από τον υπουργό οι αντίθετες απόψεις κι ας συμβαδίζουν με τον κοινό νου.

Το παρήγορο είναι ότι θα πάρει κι αυτός, νομοτελειακά, τον δρόμο του Φίλη κι όλων όσοι «ασέλγησαν» σε βάρος της Παιδείας. Κι ο λόγος είναι απλός. Όσο κι αν συντηρούνται στη ναφθαλίνη οι αριστερίστικες ιδεοληψίες, είναι ξεπερασμένες και κάποια στιγμή τις «εξαϋλώνει» ο χρόνος…

του Νίκου Νικολόπουλου

Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος και ανεξάρτητος βουλευτής

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...