Ο τρόπος που διαχειρίστηκε η κυβέρνηση το ζήτημα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον τρόπο που γίνεται διαχρονικά η διαχείριση των εθνικών μας θεμάτων.

Χωρίς δηλαδή συνολικά εθνικό σχέδιο, που θα είναι αποδεκτό από την πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων και θα υπηρετείται με συνέπεια, ανεξάρτητα από την κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία.

Σε όλες τις περιπτώσεις, τα πρόσωπα ήταν αυτά που έβαλαν τη δική τους, προσωπική σφραγίδα , στις αποφάσεις που λήφθηκαν.

Η συμμετοχή της Ελλάδος στην Ενωμένη Ευρώπη αποτελούσε πολιτικό όραμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή και ήταν η δική του επιμονή, κι όχι του υπόλοιπου πολιτικού προσωπικού της εποχής, που οδήγησε στην ευόδωση του στόχου. Το γνωστό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ, που ήταν τότε αντιπολίτευση, «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», επιβεβαιώνει αυτήν την πραγματικότητα.

Το ζήτημα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, που τέθηκε πλέον μετ’ επιτάσεως με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, βρήκε απροετοίμαστη την Ελλάδα. Είναι αλήθεια ότι το πολιτικό μας προσωπικό έκρυβε για συγκεκριμένους λόγους επιμελώς το πρόβλημα, που ήδη υπήρχε από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κι όταν αυτό έσκασε, «τρέξαμε» να διαμορφώσουμε την εθνική γραμμή.

Η πολιτική αυτή είχε συνέχεια, ανεξάρτητα από τις κυβερνήσεις που πέρασαν. Οι «κόκκινες γραμμές» περί μη αναγνώρισης μακεδονικού έθνους, ταυτότητας και γλώσσας υπηρετήθηκαν με συνέπεια από όλα τα κόμματα, ακόμη κι από τον Συνασπισμό, το κόμμα από το οποίο ξεπήδησε στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ. Και το πρόσωπο που ταυτίστηκε με αυτή την εθνική γραμμή έτυχε να είναι πάλι ένας Καραμανλής, με κορυφαίο παράδειγμα το βέτο που άσκησε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, το 2008.

Όμως ένα άλλο πρόσωπο ήρθε σήμερα, το 2018, να περάσει αυτές τις «κόκκινες γραμμές», αγνοώντας τη διαμορφωμένη εθνική γραμμή.

Ο Αλέξης Τσίπρας μέσα σε ελάχιστες βδομάδες πήρε πάνω του προσωπικά την υπόθεση και αναγνωρίζει, κάτω από συνθήκες πρωτοφανούς μυστικής διπλωματίας, κράτος με το όνομα «Μακεδονία», μακεδονική ταυτότητα και μακεδονική γλώσσα. Και το παρουσιάζει μάλιστα και ως επιτυχία. Πώς μπορεί να είναι επιτυχία όταν παραχώρησαν στα Σκόπια μία ονομασία για κάθε χρήση, έναντι όλων, όταν το όνομα θα είναι «Βόρεια Μακεδονία», ενώ η ταυτότητα και η γλώσσα τους θα είναι η σκέτη «Μακεδονική»; Ποια ήταν η αμέσως χειρότερη λύση που αποτρέψαμε;

Δυστυχώς, χειρότερη λύση για τα ελληνικά συμφέροντα δεν θα μπορούσε να υπάρξει.

Κι αν δεν αποτρέψουν τα άλλα κόμματα μέσα από την κοινοβουλευτική διαδικασία την ψήφιση αυτής συμφωνίας, η Ελλάδα θα έχει για ακόμη μία φορά ηττηθεί.

Τα χειρότερα όμως έρχονται. Γιατί αν δεν μπορείς να επιβάλεις τις θέσεις σου απέναντι σε ένα πραγματικά αδύναμο κράτος, τι μπορούμε να περιμένουμε ότι θα συμβεί, αν χρειαστεί να αναμετρηθούμε με τον πολύ ισχυρότερο γείτονά μας;

του Σωτήρη Παπαδημητρίου

Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

Σχολιάστε ...