Σε φιάσκο κατέληξε η πολύκροτη, δήθεν, υπόθεση της ανεύρεσης χιλιάδων όπλων στο ιδιωτικό πολεμικό μουσείο του επιχειρηματία Αναστάσιου Πάλλη, στο Κορωπί.

Ήταν Οκτώβριος του 2013, όταν δεκάδες αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής και άλλων υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ. εισέβαλαν στο μουσείο, ενώ τα κανάλια με απευθείας συνδέσεις μετέδιδαν ότι εντοπίστηκαν δύο κοντέινερ με 4.000 λειτουργικά πολεμικά όπλα (καλάσνικοφ, χειροβομβίδες, αντιαρματικά κ.λπ.), αλλά και τανκς, πύραυλοι, κανόνια, τα οποία θα αποτελούσαν τον οπλισμό της Χρυσής Αυγής.

Για μέρες ολόκληρες, στην επικαιρότητα κυριαρχούσε η ανεύρεση αυτού… του τεράστιου οπλισμού, καθώς και η «ανακάλυψη» ναζιστικών συμβόλων που βρέθηκαν στη βίλα του Πάλλη, στην περιοχή της Βάρης. Τις σχετικές καταγγελίες είχε κάνει ένας Άγγλος υπήκοος ονόματι Έντουαρντ Πρινγκλ Στέισι, ο οποίος ορκιζόταν… ότι όλος αυτό ο οπλισμός θα διοχετευόταν για εφοδιασμό εγκληματικών οργανώσεων και ομάδων.

Πού κατέληξε σήμερα όλη αυτή η ιστορία; Η Δικαιοσύνη με αμετάκλητα βουλεύματα και αποφάσεις, που βασίστηκαν σε πορίσματα πραγματογνωμόνων και εκθέσεις του Ελληνικού Στρατού, έκρινε ότι όλα αυτά τα ευρήματα αποτελούσαν αποστρατικοποιημένο υλικό, δεν ήταν λειτουργικά και ήταν πρόσφορα μόνον για μουσειακή χρήση.

Όσο για τα ναζιστικά σύμβολα, αποδείχθηκε ότι ανήκαν στην ίδια συλλογή με στολές στρατηγών του Σοβιετικού Στρατού από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με σημαίες και παράσημα της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας κ.λπ. Ωστόσο, κάποιοι αστυνομικοί είχαν δώσει τότε στη δημοσιότητα μόνον τους αγκυλωτούς σταυρούς και τις φωτογραφίες του Χίτλερ. Γιατί άραγε;

Καταγεγραμμένες συνομιλίες

Το «Π», ερευνώντας μία άλλη δικαστική υπόθεση, εντόπισε κάποιες τηλεφωνικές συνομιλίες που νομίμως είχαν καταγραφεί, με αποφάσεις δικαστικών συμβουλίων.

Ανάμεσα σε αυτές είναι και μία συνομιλία του δικηγόρου Γιώργου Μαρή, που το 2013 ήταν σύμβουλος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, με έναν συνεργάτη του περίφημου εφοπλιστή Βίκτωρα Ρέστη. Στην εν λόγω συνομιλία –η οποία έχει πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2015 και είναι αρκετά μεγάλη–, ο Γ. Μαρής ακούγεται να λέει: «Σκέψου, ό,τι έχω κάνει για τον Ρέστη σε σχέση με τον Πάλλη δεν το ’χω πληρωθεί…».

Το ερώτημα λοιπόν είναι ένα: Για ποιον λόγο ο κ. Ρέστης θα έπρεπε να πλήρωνε τον τότε (2013) σύμβουλο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη; Ποιες ακριβώς «εκδουλεύσεις» προσέφερε στην υπόθεση με τα «4.000 όπλα» του Μουσείου Πάλλη;

Αν δεν κάνουμε λάθος, επίτιμος πρόεδρος του μουσείου ήταν ο Βίκτωρας Ρέστης. Ο τελευταίος, μάλιστα, σε μία επιστολή του προς τον πρώην αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ, Λευτέρη Οικονόμου, αναφέρει ότι στα άμεσα σχέδια του Ιδρύματος «Π.Α.Λ.Ι.Σ.» (Πολιτιστική Ανάδειξη Λαμπρών Ιστορικών Συλλογών) «είναι η ίδρυση ενός σύγχρονου μουσείου ιστορίας του πολέμου, με έμφαση στην ελληνική ιστορία και με αναφορικό πλαίσιο την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιστορία. Στο μουσείο αυτό, που θα έχει κοινωφελή μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα, θα εκτίθενται μηχανοκίνητα μέσα (αεροσκάφη, άρματα, τεθωρακισμένα και μη οχήματα, σκάφη κ.λπ.), οπλικά συστήματα και ελαφρύς οπλισμός, καθώς και διάφορα αντικείμενα, αρχειακό και φωτογραφικό υλικό σχετικά με την ιστορία των εξοπλισμών».

Τι έγινε στη συνέχεια, ώστε αυτό το φοβερό και τρομερό –κατά τον κ. Ρέστη– ιδιωτικό πολεμικό μουσείο να εμφανιστεί ως δήθεν γιάφκα της Χρυσής Αυγής;

Οι επιχειρηματικές κόντρες του εφοπλιστή με τον κουμπάρο του και άλλοτε συνέταιρό του, Αν. Πάλλη, ουδόλως μας ενδιαφέρουν. Και φυσικά, είμαστε απέναντι στις εθνικοσοσιαλιστικές λογικές και πρακτικές της Χρυσής Αυγής.

Είμαστε όμως και απέναντι στη συμμετοχή κάποιων –έστω και ελάχιστων– κρατικών αξιωματούχων σε κατασκευασμένες δικογραφίες, που αποσκοπούν στη εξυπηρέτηση σκοτεινών επιχειρηματικών συμφερόντων.

Γι’ αυτό και αναμένουμε την απάντηση του κ. Μαρή σε σχέση με την υπόθεση αυτή και με τα οφειλόμενα χρήματα από τον κ. Ρέστη…

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο που κυκλοφόρησε στις 16/12

 

Σχολιάστε ...