Άρθρα Νίκος Νικολόπουλος

Βαριά προσβολή Μητσοτάκη για Καραμανλή – Σαμαρά

Σε ανήκουστη εξομοίωση των πρώην πρωθυπουργών της ΝΔ Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά με τον «αρχιερέα της διαπλοκής», Κώστα Σημίτη και τον πρωτεργάτη της μνημονιακής λαίλαπας, Γιώργο Παπανδρέου, προχώρησε ο νυν πρόεδρος της ΝΔ και επίδοξος πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, και μάλιστα από το «ιερό» βήμα του Συνεδρίου, το οποίο ελάμπρυναν οι ιστορικοί ηγέτες της παράταξής μας…

Οι Σημίτης και Παπανδρέου ουδέποτε άρθρωσαν λόγο υπεράσπισης της ταυτότητας και της γλώσσας της Μακεδονίας, όπως σθεναρά έχουν πράξει ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς. Κι όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τοποθέτησε στο ίδιο «βάθρο» τους τέσσερις πρώην πρωθυπουργούς, γεγονός που συνιστά προσβολή, όχι για τον Καραμανλή και τον Σαμαρά, αλλά για όλους όσοι υπηρετήσαμε την παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, και ο οποίος σ’ ένα κορυφαίο εθνικό ζήτημα τήρησε μέχρι τέλους αταλάντευτη στάση, σε αντίθεση με την εθνοϋποχωρητική συμπεριφορά των δύο πρώην πρωθυπουργών του ΠΑΣΟΚ.

Δικαιολογημένα, ως εκ τούτου, από τον ελληνικό λαό εξελήφθη ως συγχωροχάρτι στον Σημίτη και εξαγνισμός του «πρωτομάστορα» της διαπλοκής αυτή η καθόλου «αθώα» τοποθέτηση του αρχηγού της ΝΔ, ενώ δεν περνάει απαρατήρητος ο προστατευτικός μανδύας στον Γιώργο Παπανδρέου.

Όλα αυτά κατά την ομιλία Μητσοτάκη, επαναλαμβάνω, από το κορυφαίο βήμα της κεντροδεξιάς παράταξης. Δυστυχώς, το Συνέδριο της ΝΔ επέλεξε ο πρόεδρος της ΝΔ για να εξισώσει τους πρώην πρωθυπουργούς της ΝΔ με τους μειωμένης εθνικής συνείδησης Σημίτη και Γιώργο Παπανδρέου.

Είναι απαράδεκτο να ταυτίζονται ο Καραμανλής και δευτερευόντως ο Σαμαράς με τον Σημίτη και τον Παπανδρέου, όταν οι δύο πρώτοι πλήρωσαν με βαρύ πολιτικό τίμημα την υπεράσπιση της Μακεδονίας, ενώ οι άλλοι δύο ανήκουν στους «πρόθυμους» που ήθελαν και θέλουν να παραδώσουν και το όνομα και την εθνότητα και τη γλώσσα.

Επίσης, πρέπει να υπογραμμίσω τα εξής: Ο Κυρ. Μητσοτάκης νόμισε ότι ξεπλήρωσε το παραταξιακό του χρέος χρησιμοποιώντας μερικές φράσεις-κλισέ στην απέλπιδα προσπάθειά του να δώσει κοινωνικό στίγμα στη φυσιογνωμία της ΝΔ.

Δυστυχώς, όμως, για άλλη μια φορά δεν ακούσαμε ένα δικό του πλήρες κοινωνικό, φιλολαϊκό πρόγραμμα, μα προπαντός ποιο είναι το εθνικό όραμά του. Ο Κυρ. Μητσοτάκης είναι επίσης αυτός που δεν τάχθηκε ενάντια στην αποχριστιανοποίηση και στην αποεθνικοποίηση της Ελλάδος. Απέφυγε να αναφερθεί στους αγώνες εκείνων που έδωσαν ακόμα και το αίμα τους για την πατρίδα. Αγνόησε την Ορθοδοξία, τις παραδοσιακές αξίες και τις δεξιές καταβολές της Νέας Δημοκρατίας και δεν είπε λέξη για τη δοκιμαζόμενη Εκκλησία και τους ιερωμένους της.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης έδειξε και πάλι ότι είναι ένας άτολμος, προσωρινός διαχειριστής των κομματικών πραγμάτων και πως μπορεί να είναι και ένας εξίσου καλός «μερεμετατζής», δηλαδή να κάνει μπαλώματα και λοιπά μερεμέτια. Κατέδειξε δυστυχώς, δυστυχέστα όμως, πως σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι ή να γίνει ο ηγέτης της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης.

Μπορεί –και το απέδειξε– να αλλάζει το σήμα του κόμματος, να οργανώνει το κόμμα και ένα Συνέδριο κατ’ ακολουθία στα μέτρα του, όμως αποφεύγει να διατυπώνει τη θέση του απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, τη μαζική μετανάστευση και τον εθνομηδενισμό των αγορών, των τραπεζών και της οικονομίας. Η πατρίδα, ωστόσο, αυτήν τη στιγμή δεν χρειάζεται ακόμα έναν αναλώσιμο πρόεδρο κόμματος, χρειάζεται έναν ηγέτη που μπορεί να συσπειρώνει γύρω του τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Χρειάζεται έναν ηγέτη που θα καλέσει σε εθνικό συναγερμό όλες τις δυνάμεις, τις πατριωτικές και τις κοινωνικές, που θα κάνει ένα γενικό προσκλητήριο, με εναγκαλισμό όλων των πολιτών και όχι μόνον των ψηφοφόρων της παράταξης που ψήφισαν διαφορετικά στις τελευταίες εκλογές. Ο Μητσοτάκης, ωστόσο, φαίνεται ότι «βολεύεται» να είναι πρόεδρος ενός κόμματος με 25%, 28%, άντε 30%, αρκεί αυτό να είναι μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τότε, όμως, θα αναφέρεται στην ιστορία ως «Μητσοτάκης ο μικρός», σε αντιδιαστολή με τον πατέρα του, ο οποίος μνημονεύεται ως «Μητσοτάκης ο μεγάλος»…

Οδεύει, δηλαδή, προς τις κάλπες με την «πενιχρή» φιλοδοξία να γίνει ένας μικρός… Σημίτης! Του αρέσει ίσως να λένε ότι είναι ένας καλός λογιστής… Αν είναι έτσι, τότε ναι, ίσως να κάνει για «μερεμετατζής», όχι όμως για ηγέτης της παράταξης.

Ωστόσο, στην αναγκαία εθνική επανεκκίνηση δεν πρέπει να λείπουν η κοινωνική ευαισθησία και η εμπιστοσύνη στο Κράτος και το μεγαλεπήβολο στρατηγικό όραμα της καθολικής αναγέννησης του τόπου.

Εν κατακλείδι, δεν θα γίνει ποτέ πάλι μεγάλη η παράταξη, όσο δεν πρεσβεύει όλες τις αρχές και τις αξίες που πιστεύουν, ενστερνίζονται και βιωματικά υπηρετούν τα εκατομμύρια των φίλων, των οπαδών, και των στελεχών της Κεντροδεξιάς και όσο δεν «χωρίζει τα τσανάκια της» από κάποιους «κλέφτες» του Σημίτη και τα λαμόγια της νταβατζηδοκρατίας.

του Νίκου Νικολόπουλου

Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος και ανεξάρτητος βουλευτής

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παρασκήνιο

 

Σχολιάστε ...

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Παρασκήνιο» σε μορφή PDF

NEWSLETTER

Focus-On
reportaznet


Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ